ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑ


ΓΙΑΤΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ



ΜIA ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 27 Αυγούστου 2015

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2015

Καλό Δεκαπενταύγουστο!

 

"Η Παναγιά το πέλαγο
κρατούσε στην ποδιά της
Τη Σίκινο την Αμοργό
και τ’ άλλα τα παιδιά της"

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

"Μαρτύριο Αγίου Αλεξάνδρου"

Ένα άρθρο του κου Στ. Γουλούλη που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.


Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Διαδραστική άσκηση με σενάριο μαθήματος

Τάξη Γ΄ Γυμνασίου
ΔΕ 22
Διαδραστική άσκηση
με σενάριο μαθήματος
Το κουίζ, όπως δίνεται στους μαθητές
Ένας προσκυνητής, ο Ιωάννης, ξεκινάει το 424 0 μ.Χ. από την Κωνσταντινούπολη, με στόχο να επισκεφτεί τόπους που υπάρχουν ασκητές. Δυστυχώς ο χάρτης που έχει στα χέρια του, έχει αντιγραφεί λάθος και δεν τους έχει στο ακριβές σημείο τους. Μπορείς να τον βοηθήσεις, τοποθετώντας τους τόπους που κατοικούσαν οι ασκητές στην ορθή τους θέση;

Τεχνικά στοιχεία
Δημιουργείται ένας χαρακτήρας προσκυνητή (Αντιγράφεται η εικόνα του Αγίου Αντωνίου από το σχολικό εγχειρίδιο, σ. 65) . Κρατάει έναν χάρτη ο οποίος στη συνέχεια παρουσιάζεται ολόκληρος. Τα χαρακτηριστικά του χάρτη είναι τα εξής:














Ο χάρτης όπως θα έπρεπε να είναι σωστός


Σημείωση: Πρόκειται για μία διαδραστική άσκηση. Σχεδιάζεται ένας χάρτης της Ανατολικής Μεσογείου, πάνω στον οποίο τα κέντρα του μοναχισμού (Αίγυπτος, Παλαιστίνη, Συρία, Μεσοποταμία, Μ. Ασία) δεν είναι στη σωστή γεωγραφική τους θέση. Ο μαθητής τα μετακινεί, και εφόσον βρει την ορθή θέση τους οι ονομασίες παραμένουν. Σε διαφορετική περίπτωση επανέρχονται στην αρχική τους λαθεμένη θέση.
Ταυτόχρονα, τοποθετώντας το «ποντίκι» πάνω στην ονομασία της κάθε περιοχής ο μαθητής λαμβάνει και σχετικές πληροφορίες. Αυτές είναι οι εξής:
Αίγυπτος: Κοιτίδα του μοναχισμού. Σημαντικά κέντρα του ήταν το όρος της Νιτρίας και η «εσωτάτη έρημος». Εδώ έδρασε ο καθηγητής της ερήμου Μέγας Αντώνιος
Παλαιστίνη: Η έρημος της Ιουδαίας δέχεται πολλούς αναχωρητές. Στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ ιδρύονται λαύρες . Ονομαστή ήταν η λαύρα του Αγίου Σάββα.
Συρία: Ο μοναχισμός γνωρίζει ένθερμη κοινωνική ανταπόκριση. Οι μοναχοί κατοικούν κοντά στα χωριά και στις πόλεις. Εμφανίζονται οι στυλίτες, «θείοι άνδρες», που τιμώνται με πολλαπλούς τρόπους. Η Έδεσσα είναι ο τόπος άσκησης του Εφραίμ του Σύρου (305-373)
Μεσοποταμία: Ο Ιάκωβος ιδρύει μοναστική κοινότητα στη Νίσιβι της Μεσοποταμίας
Μ. Ασία: Δημιουργούνται μεγάλα ασκητικά κέντρα στο όρος Όλυμπος της Βιθυνίας και στο όρος Λάτρος



Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Τρίτη 7 Ιουλίου 2015

Διευθυντές Εκπαίδευσης

Αποτέλεσμα εικόνας για bossΜεταφέρουμε την είδηση από το e-mesara.gr:

"Όλα δείχνουν ότι το Υπουργείο Παιδείας θα παρατείνει τη θητεία των Διευθυντών Εκπαίδευσης έως την 31η Δεκεμβρίου 2015.

Επίσης, μη σας φανεί παράξενο να αλλάξει και ο τρόπος επιλογής, δηλαδή να πάμε σε συμβούλιο κρίσεων!

Το “e-mesara.gr” παρακολουθεί το θέμα και θα σας ενημερώνει!
"

Το μεγάλο ενδιαφέρον είναι  η πληροφορία για το συμβούλιο κρίσεων!

Επίκουρος: Τι είναι ηδονή!

Αποτέλεσμα εικόνας για epicurus

(1)" άναλογιστεον δε ώς των επιθυμιών αί μεν είσι φυσικαί, αί δε κεναί. και
τών φυσικών αί μεν άναγκαϊαι, αι δε φυσικαί μόνον τών δ ' αναγκαίων αί
μέν προς εύδαιμονίαν είσίν άναγκαϊαι, αί δέ προς τήν τον σώματος
άοχλησίαν, αί δέ προς αυτό το ζην. τούτων γάρ απλανής θεωρία πάσαν
αΐρεσιν και φυγήν έπανάγειν οΐδεν επί την του σώματος ύγίειαν και την 5
της ψυχής άταραξίαν, έπεί τούτο τοΰ μακαρίως ζην έστι τέλος, τούτον γάρ
χάριν πάντα πράττομεν, όπως μήτε άλγώμεν μήτε ταρβώμεν {ι) όταν δ'
άπαξ τούτο περί ημάς γένηται, λύεται πάς ό της ψυχής χειμών, ουκ
έχοντος τοΰ ζώου βασίζειν ώς προς ένδέον τι και ζητεΐν έτερον ω το της
ψυχής και τοΰ σώματος αγαθόν συμπληρώσεται. τότε γάρ ηδονής χρείαν
εχομεν όταν εκ τοΰ μή παρεϊναι τήν ήδονήν άλγώμεν (όταν δε μή
άλγώμεν,) ούκέτι τής ηδονής δεόμεθα. και δια τούτο τήν ήδονήν αρχήν
και τέλος λέγομεν είναι τοΰ μακαρίως ζήν ταύτην γάρ αγαθόν πρώτον και
συγγενικόν εγνωμεν, και άπό ταύτης καταρχόμεθα πάσης αίρέσεως και
φυγής και επί ταύτην καταντώμεν ώς κανόνι τώ πάθει πάν αγαθόν 15
κρίνοντες. (3) και έπεί πρώτον αγαθόν τοΰτο και σύμφυτον, δια τούτο και
ού πάσαν ήδονήν αίρούμεθα, άλλ' εστίν ότε πολλάς ήδονάς ΰπερβαίνομεν,
όταν πλεΐον ήμίν τό δυσχερές εκ τούτων επηται- και πολλάς άλγηδόνας
ηδονών κρείττους νομίζομεν, επειδάν μείζων ήμΐν ηδονή παρακολουθή
πολύν χρόνον ύπομείνασι τάς άλγηδόνας. πάσα ουν ηδονή δια τό φύσιν 20
έχειν οίκείαν αγαθόν, ού πάσα μέντοι αιρετή· καθάπερ και άλγηδών πάσα
κακόν, ού πάσα δέ άεί φευκτή πεφυκυΐα. τή μεντοι συμμετρήσει και
συμφερόντων και ασύμφορων βλεφει ταύτα, πάντα κρίνειν καθήκει-
χρώμεθα γάρ τω μεν άγαθώ κατά τινας χρόνους ώς κακώ, τώ δε κακώ
τούμπαλιν ώς άγαθώ. (4) και τήν αύτάρκειαν δε αγαθόν μέγα νομίζομεν, ζ$
ούχ "να πάντως τοις ολίγοις χρώμεθα, άλλ' όπως εάν μή εχωμεν τά πολλά,
τοις ολίγοις χρώμεθα, πεπεισμένοι γνησίως ότι ήδιστα πολυτελείας
άπολαύουσιν οι ήκιστα ταύτης δεόμενοι, και ότι τό μέν φνσικόν πάν
εύπόριστόν έστι, τό δέ κενόν δυσπόριστον. οΐτε λιτοί χυλοί ίσην πολντελεϊ
διαίτη τήν ήδονήν επιφέρουσιν όταν άπαν τό άλγοΰν κατ' ενδειαν έξαιρεθή • 3 0
και μάζα και ΰδωρ τήν άκροτάτην άποδίδωσιν ήδονήν επειδάν ενδεών τις
αυτά προσενεγκηται. τό συνεθίζειν ουν εν ταΐς άπλαΐς και ού πολυτελεσι
διαίταις και ύγιείας εστί συμπληρωτικόν και προς τάς αναγκαίας τοΰ βίου
χρήσεις άοκνον ποιεί τον άνθρωπον και τοις πολυτελεσιν εκ διαλειμμάτων
προσερχομένονς κρεΐττον ημάς διατίθησι και προς τήν τύχην άφοβους 35
7ταρασκ·€υά{€ΐ. ( 5 ) όταν ουν λεγωμεν ήδονήν τέλος υπάρχειν, ού τάς τών
άσωτων ήδονάς και τάς εν απολαύσει κειμένας λέγομεν, ώς τίνες
άγνοοΰντες και ούχ όμολογοΰντες ή κακώς έκδεχόμενοι νομίζουσιν, άλλα
τό μήτε άλγεΐν κατά σώμα μήτε ταράττεσθαι κατά ψυχήν
. ού γάρ πότοι
και κώμοι συνείροντες ούδ' απολαύσεις παίδων και γυναικών ούδ' ιχθύων 4 °
και τών άλλων όσα φέρει πολυτελής τράπεζα τον ήδύν γεννά βίον, άλλα
νήφων λογισμός και τάς αιτίας έξερευνών πάσης αίρέσεως και φυγής και
τάς δόξας έξελαυνων εξ ών πλείστος τάς φυχάς καταλαμβάνει θόρυβος. (6)
τούτων δέ πάντων άρχή και τό μέγιστον αγαθόν φρόνησις· διό και
φιλοσοφίας τιμιώτερον υπάρχει φρόνησις, έξ ής αί λοιπαι πάσαι 45
πεφύκασιν άρεταί, διδάσκουσα ώς ουκ έστιν ήδέως ζην άνευ τοΰ φρονίμως
και καλώς και δικαίως, (ουδέ φρονίμως και καλώς και δ ι κ α ί ω ί ^ άνευ τοΰ
ήδέως- συμπεφύκασι γαρ αί άρεταί τω ζην ήδέως, και το ζην ήδέως
τούτων εστίν άχώριστον".

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2015

Ποιος πραγματικά έγραψε τα βιβλία των Βασιλέων και τα βιβλία των προφητών;

Αποτέλεσμα εικόνας για old testamentΣε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο η εφημερίδα HAARETZ θέτει το ερώτημα ποιος έγραψε τα παλαιοδιαθηκικά βιβλία των Βασιλέων (Α, Β) και τα βιβλία των Προφητών. Χρησιμοποιώντας τη γνωστή και αποδεκτή, σε γενικές γραμμές, θεωρία του Martin Noth για τη Δευτερονομιστική ιστορία, δέχεται ότι τα κείμενα μάλλον γράφτηκαν την εποχή του βασιλιά Ιωσία από έναν "πανταχού παρόντα αφηγητή" σε μία προσπάθεια να ενωθούν οι φυλές, ενώ στη Βαβυλώνα ένας άλλος γραφέας έκανε ένα σύντομο απολογισμό αυτών των γεγονότων μετά το θάνατο του Ιωσία. Για να διαβάσετε το άρθρο πατήστε εδώ.
Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι η μεταρρύθμιση του Ιωσία δεν έχει επιβεβαιωθεί από τις αρχαιολογικές μαρτυρίες.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Ερωτήσεις για την προσέγγιση της Παλαιάς Διαθήκης

Αποτέλεσμα εικόνας για exodus
ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ 
ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ


Τι σημαίνει η έκφραση «Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης πριν γίνουν γραπτά κείμενα  ήταν προφορικές παραδόσεις»;


«Μετά το θάνατο του Αβραάµ, ο Θεός ευλόγησε τον Ισαάκ, το γιο του… Όταν κάποτε ο Ισαάκ αντιµετώπιζε προβλήµατα, ο Θεός του είπε: «Εγώ θα είµαι µαζί σου και θα σε ευλογήσω, γιατί σ’ εσένα και στους απογόνους σου θα δώσω όλα αυτά τα εδάφη και θα κρατήσω τον όρκο που έδωσα στον πατέρα σου τον Αβραάµ. Θα σου δώσω αναρίθµητους απογόνους σαν τ’ αστέρια του ουρανού. Σ’ εκείνους θα δώσω όλες αυτές τις περιοχές και µέσω αυτών θα ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης…». Στο παραπάνω κείμενο ο Θεός ανανεώνει τη Διαθήκη που είχε κάνει με τον Αβραάμ. Ποιες είναι οι υποσχέσεις που δίνει στον Ισαάκ; Να κάνετε έναν σύντομο σχολιασμό.


Να αντιστοιχήσετε τον τόπο με τα γεγονότα της Εξόδου που συνέβησαν σε αυτόν.
1.       Έρημος Σιν                                  Α.   Τα νερά σκέπασαν το στρατό  του Φαραώ
2.       Ραφιδίν                                        Β.   Ο λαός μάζεψε «μάννα»
3.       Έρημος Σουρ                                Γ.   Οι Αμαληκίτες πολέμησαν με το λαό
4.       Ερυθρά θάλασσα                        Δ. Τα πικρά νερά έγιναν γλυκά
5.       Χερσόνησος Σινά                         Ε. Απότομες πλαγιές γεμάτες πέτρες
P    Πηγή Μερά                                 ΣΤ. Τρεις μέρες χωρίς νερό



«Στα δύσκολα χρόνια της εγκατάστασης στη Χαναάν ο Κύριος τους έδωσε για αρχηγούς Κριτές, οι οποίοι τους γλίτωναν από τους επιδρομείς... Κάθε φορά που ο Κύριος τους έστελνε έναν Κριτή, ήταν ο ίδιος μαζί του και γλίτωνε τους Ισραηλίτες από τους εχθρούς τους όσον καιρό ζούσε ο Κριτής. Έτσι, οι Ισραηλίτες εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στους Χαναναίους, στους Χετταίους, στους Αμορραίους ... και στους Ιεβουσαίους» Ποιο ήταν το έργο των Κριτών; Τι αποτελέσματα είχε η δράση τους;


Ποια γεγονότα οδήγησαν έναν ταπεινό βοσκό, το Δαβίδ, να γίνει βασιλιάς του λαού;


«Μην ακούτε τα λόγια των προφητών που σας γεμίζουν με ψεύτικες ελπίδες! Σας μιλάνε για οράματα που βγαίνουν από το μυαλό τους κι όχι από το στόμα μου. Λένε διαρκώς... 'Ο Κύριος είπε πως θα πάνε όλα καλά για σας', ακόμα λένε και σ' εκείνους που ακολουθούν τις πονηρές επιθυμίες τους πως δε θα τους βρει κανένα κακό... Δεν τους έστειλα εγώ αυτούς τους προφήτες... Δεν τους μίλησα, όμως αυτοί κηρύττουν εξ ονόματός μου».  Σε ποιους αναφέρεται ο προφήτης Ιερεμίας; Ποια ήταν τα χαρακτηριστικά των λόγων τους;









Άρθρο του κ. Σταύρου Γουλούλη

Οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" ευχαρίστως δημοσιεύουν στη συνέχεια άρθρο του Δρ Βυζαντινής Τέχνης κ. Σταύρου Γουλούλη

[83]

Το Εκκρεμές του Εκπαιδευτικού: Τώρα και Εκλογές!

Larissanet 06-06-2015, ηλεκτρονική έκδοση

   Νέα δεδομένα: Άλλη μια ελλαδική πρωτοτυπία. Σύμφωνα με νέο νόμο ο διευθυντής σχολείου θα αναδεικνύεται κατά κύριο λόγο από τον οικείο Σύλλογο διδασκόντων. Θα τον κρίνουν ως δημόσιο πρόσωπο που χειρίζεται μία συλλογικότητα, εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς. Ψηφίστηκε πια με ισχύ δύο ετών. Δεν έχει  νόημα να ξιφουλκούμε ή να υπερθεματίζουμε. Aν και η όλη εμπειρία πάνω στον Νεοέλληνα, λένε πολλοί, προμηνύει ότι δεν θα αποφευχθούν παρατράγουδα, αφού πρόκειται για ενέργεια που δεν κολλάει στα δεδομένα. Άλλοι λένε ότι είναι μία παράμετρος που έπρεπε να ληφθεί υπόψη πως δηλαδή κρίνουν τον επικεφαλής και οι υφιστάμενοι και όχι κάποιοι εκλέκτορες, άνωθεν καταβαίνοντες, που δεν έπεισαν ποτέ για αμεροληψία, δικαιοκρισία, αίσθηση συμφέροντος της Υπηρεσίας. Είχα δει κάποτε σε Αρχείο του 1997 πως έκριναν αρνητικά εκπαιδευτικοί τον ‘εκπαιδευτή’ τους. Δεν έπεσαν έξω, όταν ήλθε μετά και τους κόλλησε ως μόνιμος ελεγκτής. Είχε επιλεγεί αριστίνδην, ως κάτοχος διδακτορικού, βλέπετε…

   Προηγηθείσα κατάσταση: Εκ πρώτης όψεως η όλη κίνηση δείχνει ότι είναι άλλη μία απότομη στο Εκκρεμές της μοίρας μας. Μια του ύψους, μια του βάθους. Ιστορικά την αιτιολογώ πάνω σε όσα προηγήθηκαν τα τελευταία χρόνια τόσο στην Εκπαίδευση όσο και στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Φάνηκε δηλαδή ότι η μέχρι πρότινος κυρίαρχη τάξη αποφάσισε να συσπειρώσει μια κοινωνία του 1/3, του 1/4..., και οι άλλοι ας βολευτούν όπως νομίζουν. Ποντάριζαν, λέγεται, σε μία ηγετική ομάδα στην Εκπαίδευση, η οποία θα αναδεικνυόταν από το συμφωνημένο μεταξύ Ν.Δ. και ΠαΣοΚ πλαίσιο αξιολόγησης -που οπωσδήποτε κρίνεται ως κάτι καλύτερο από το προηγηθέν Τίποτα-, πλαίσιο όμως οργανωμένο σε σαθρό έδαφος, αφού και οι κρίνοντες, ουσιαστικά προέκυψαν, δεν κρίθηκαν ποτέ. Εξάλλου, όπως συνήθιζαν στη Μεταπολίτευση δημιουργήθηκε μία εξάρτηση όλων των επιτελικών θέσεων από τους κομματικούς μηχανισμούς. Λέγεται ότι οι θέσεις των στελεχών διοίκησης παιζόταν 60% σε φιλοκυβερνητικούς, 30% σε προσκείμενους στην Αντιπολίτευση και το υπόλοιπο για την τιμή των όπλων. Τώρα θερίζουν αυτά που έσπειραν. Τώρα οι δυνάμεις που στηρίζουν το ΣυΡιΖΑ αντεπετίθενται και θέτουν σε νέα βάση την αξιολόγηση. Ορίζουν κριτές το σώμα των εκπαιδευτικών. Κατά μία έννοια θεωρείται ως ‘δημοκρατική’ κατάκτηση, κι ας μη λέγεται φανερά, ενδόμυχα σε πάρα πολλούς άρεσε. Όμως οι εκπαιδευτικοί θα τη χειρισθούν σωστά μην εκφυλισθεί; Όλες οι τακτικές, μέθοδοι, καλές είναι, όταν υπάρχει πολιτικό και πνευματικό απόθεμα, που μεταφράζεται σε γνήσιο κοινωνικό ενδιαφέρον, σοβαρότητα.
   Λέγεται ακόμη ότι επαναλαμβάνεται η Ιστορία. Όπως το ΠαΣοΚ του 1981 διέγραψε την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λόγω εκφυλισμού του λεγομένου επιθεωρητή, αλλά και τρομοκρατίας που έθαβε την προσωπικότητα διδασκόντων και διδασκομένων, κάπως ανάλογα πήγαινε να γίνει και τώρα.
   Με το προηγούμενο σύστημα, ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια, επιβλήθηκε ένας ‘πονηρός’ μηχανισμός προετοιμασίας διευθυντών των σχολικών μονάδων. Κι αυτό γιατί κανείς δεν κρινόταν στην τάξη, στο κύριο έργο, πέρα από μεταπτυχιακά, διδακτορικά που οπωσδήποτε δίνουν επαγγελματική αξία στον εκπαιδευτικό, αλλά και από δεύτερα πτυχία, τρίτα, τέταρτα… ενίοτε απέχοντα παρασάγγας από τον κλάδο τους, π.χ. φιλόλογοι με πτυχία ΤΕΙ, κλάδου Ζωοπαραγωγής! Οπότε όλοι ρίχτηκαν να μαζεύουν διάφορα συγχωροχάρτια τάχα παρακολουθήσεως συνεδρίων, προγραμμάτων, ομιλιών, ενημερώσεων, παπατζήδων, καφετζούδων…. Δηλαδή η εξωσχολική δραστηριότητα του εκπαιδευτικού έκρινε τη σχολική ζωή. Η πίεση, ή πρόκληση που ζούσαν οι εκπαιδευτικοί δημιούργησε ένα κλίμα αποφυγής της Τάξεως και αποσπάσεών τους παντού όπου υπήρχαν τρύπες να χωθούν για να συγγράψουν την προσωπική Ιστορία τους. Μερικοί συγκέντρωσαν ….Κούτες με Προσόντα, αλλά κανένα Τεκμήριο ότι στη Τάξη έκαναν καλό μάθημα. Σε τελική ανάλυση όλους αυτούς, ακόμη και τρελούς επιστήμονες, ποιος θα τους έκρινε;
   Εκθέτω κάποια σημεία που πονάνε :  
   * ‘Δημοκρατικού’ τύπου μεν ανάδειξη διευθυντών, μπορεί να εκπέσει και σε κουτσομπολιό, αλλά έρχεται ως απάντηση σε όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια, όταν λόγω ύφεσης, νοοτροπίας και έλλειψης δημοκρατικότητας, μερικοί έβγαλαν τον ‘καλό’ εαυτό τους. Πολλοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί μου περιέγραφαν, πόσο τα νέα μέτρα της περιόδου Μνημονίου τους πλήγωσαν. Οι μεταξύ των σχέσεις στον σύλλογο διδασκόντων αλλοιώθηκαν. Η υποψία κυριαρχούσε, διαιρούσε. Με το παραμικρό έφερναν σε απολογία, έβαζαν σε διαθεσιμότητα εκπαιδευτικούς. Νέα τρομοκρατία.
   * Ο αναφανείς ελιτισμός στελεχών δεν οδηγούσε πουθενά. Οπότε το συνεχές ντοπάρισμα των διδασκάλων κατάντησε αηδία, κατάσταση εκτός τόπου και χρόνου, απέναντι σε μαθητές που θέλουν απλές γνώσεις στις μικρές ηλικίες, ειδικές γνώσεις στις μεγάλες ηλικίες. Φάνηκε η γύμνια μερικών, ακόμη και ‘συμβούλων’ μη έχοντας σχέση με Τάξη, με συναδέλφους. Έτσι κι αλλιώς όμως το Σχολείο ποτέ δεν ακύρωσε το Φροντιστήριο που πληρώνουν οι γονείς, τα τελευταία θύματα.
   * Παρά την ακαδημαϊκή προκοπή πλείστων εκπαιδευτικών, οι μαθητές συνέχισαν να ζουν στον κόσμο τους. Μάθημα, και πάλι με όρους, γινόταν μόνο μέχρι την Α΄Λυκείου. Μετά ερχόταν διαζύγιο των μαθητών από το πρόγραμμα. Ποιος υπολόγιζε τον δάσκαλο; Έφθασε στα όρια της ανυποληψίας. Ποιος υπολόγιζε τον σύμβουλο; Έφθασε στα όρια της ανυπαρξίας. Ο διευθυντής κράτησε ένα επίπεδο, δεν ξέπεσε, αλλά αυτόν τον προσγείωνε ακριβώς η …Τάξη.

   Εκτόνωση: Σε έναν τόσο βασικό, ζωντανό, και άκρως επενδυτικό τομέα όπως η Εκπαίδευση, πρέπει να γίνει προσπάθεια από όλους να σταματήσει η άνωθεν κομματική ή άλλη επί τα χείρω επιρροή και να αφεθεί ο κλάδος να λειτουργήσει όσο περισσότερο γίνεται μόνος του.
   Οι Σύλλογοι διδασκόντων να σκεφθούν, να αποφασίζουν για το συμφέρον του σχολείου κι όχι για την τόνωση του μικροκόσμου τους. Ας κόψουν, έστω και μερικούς,  απαράδεκτους στη συμπεριφορά τους. Είναι ωραίο πράγμα να αναδειχθεί διευθυντής ο καλύτερος, μαζί με άλλα προσόντα και με την εκτίμηση των συναδέλφων του κι όχι από άνωθεν βούληση, να νιώθει ο ίδιος ικανοποίηση για τον εαυτό του και να μεταβιβάζει στους άλλους την εμπειρία της εκλογής του ως άριστου, φιλικού, αγαπητού. Θα περάσει στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές, στην κοινωνία.
   Να δούμε όμως για να πιστέψουμε. Όσο σκεπτόμαστε πονηρά, όσο αποφεύγουμε τον πραγματικό στίβο που είναι η Τάξη, τόσο θα μας κυβερνούν κατώτεροι μέχρι και άσχετοι. Δεν είναι τέτοιοι οι άνθρωποι, τους διαμορφώνει το υπάρχον σύστημα της εκπαιδευτικής αφασίας.

Σταύρος Γουλούλης



Τετάρτη 3 Ιουνίου 2015

Ριζικές αλλαγές στο θεσμό του σχολικού συμβούλου

Αποτέλεσμα εικόνας για teacher clipartΑναδημοσιεύουμε την είδηση από το πάντα ενημερωμένο site e-mesara.gr”

"Ριζικές αλλαγές στο θεσμό του σχολικού συμβούλου ετοιμάζει το υπουργείο παιδείας σύμφωνα με πληροφορίες του “e-mesara.gr”.
Συγκεκριμένα, αλλάζει ριζικά ο ρόλος τους και θα έχει χαρακτήρα υποστηρικτή των εκπαιδευτικών σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ενότητες σχολείων (μεγέθους περίπου 10 μεγάλων σχολικών μονάδων), αλλά και θα έχει και διδακτικό ωράριο σε σχολική μονάδα (περίπου 25 έως 30 ώρες μηνιαίως).
Πέρα από τα επιστημονικά του προσόντα εξετάζεται το ενδεχόμενο να έχουν γνώμη – μοριοδότηση στην επιλογή του και οι εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων της γεωγραφικής ενότητας που θα επιθυμεί να αναλάβει θέση. Αν ισχύσει αυτό, τότε θα καταργηθεί η συνέντευξη. Κάτι σχετικό δηλαδή με το αντίστοιχο που θα ισχύσει στους Διευθυντές Εκπαίδευσης.
Ήδη η θητεία των σχολικών συμβούλων έχει παραταθεί και οι οποίες αποφάσεις αναμένεται να γνωστοποιηθούν εντός του καλοκαιριού".
Σχόλιο: Είναι απαραίτητο οι Σύμβουλοι (ή Υποστηρικτές των Εκπαιδευτικών πλέον) να κάνουν διδασκαλίες και να έχουν διδακτικό ωράριο, και για να μη ξεχνούν το αντικείμενό τους -γιατί κάποιοι ενδεχομένως νόμιζαν ότι ο ρόλος τους εξαντλείται σε μία συνάντηση κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και πέραν τούτου ουδέν-.

Τετάρτη 27 Μαΐου 2015

Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ"

Με  μαθητές της Α΄ Γυμνασίου δημιουργήσαμε ένα πολιτιστικό πρόγραμμα που το ονομάσαμε
"Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ". Στα πλαίσιά του δημιουργήθηκε και ένα blog στο οποίο αποτυπώθηκε η προσπάθεια των παιδιών. Για να το επισκεφτείτε πατήστε εδώ