Ποιος πραγματικά έγραψε τα βιβλία των Βασιλέων και τα βιβλία των προφητών;

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο η εφημερίδα HAARETZ θέτει το ερώτημα ποιος έγραψε τα παλαιοδιαθηκικά βιβλία των Βασιλέων (Α, Β) και τα βιβλία των Προφητών. Χρησιμοποιώντας τη γνωστή και αποδεκτή, σε γενικές γραμμές, θεωρία του Martin Noth για τη Δευτερονομιστική ιστορία, δέχεται ότι τα κείμενα μάλλον γράφτηκαν την εποχή του βασιλιά Ιωσία από έναν "πανταχού παρόντα αφηγητή" σε μία προσπάθεια να ενωθούν οι φυλές, ενώ στη Βαβυλώνα ένας άλλος γραφέας έκανε ένα σύντομο απολογισμό αυτών των γεγονότων μετά το θάνατο του Ιωσία. Για να διαβάσετε το άρθρο πατήστε εδώ.
Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι η μεταρρύθμιση του Ιωσία δεν έχει επιβεβαιωθεί από τις αρχαιολογικές μαρτυρίες.

Ερωτήσεις για την προσέγγιση της Παλαιάς Διαθήκης

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ 

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Τι σημαίνει η έκφραση «Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης πριν γίνουν γραπτά κείμενα  ήταν προφορικές παραδόσεις»;

«Μετά το θάνατο του Αβραάµ, ο Θεός ευλόγησε τον Ισαάκ, το γιο του… Όταν κάποτε ο Ισαάκ αντιµετώπιζε προβλήµατα, ο Θεός του είπε: «Εγώ θα είµαι µαζί σου και θα σε ευλογήσω, γιατί σ’ εσένα και στους απογόνους σου θα δώσω όλα αυτά τα εδάφη και θα κρατήσω τον όρκο που έδωσα στον πατέρα σου τον Αβραάµ. Θα σου δώσω αναρίθµητους απογόνους σαν τ’ αστέρια του ουρανού. Σ’ εκείνους θα δώσω όλες αυτές τις περιοχές και µέσω αυτών θα ευλογηθούν όλα τα έθνη της γης…». Στο παραπάνω κείμενο ο Θεός ανανεώνει τη Διαθήκη που είχε κάνει με τον Αβραάμ. Ποιες είναι οι υποσχέσεις που δίνει στον Ισαάκ; Να κάνετε έναν σύντομο σχολιασμό.

Να αντιστοιχήσετε τον τόπο με τα γεγονότα της Εξόδου που συνέβησαν σε αυτόν.

1.       Έρημος Σιν                                  Α.   Τα νερά σκέπασαν το στρατό  του Φαραώ

2.       Ραφιδίν                                        Β.   Ο λαός μάζεψε «μάννα»

3.       Έρημος Σουρ                                Γ.   Οι Αμαληκίτες πολέμησαν με το λαό

4.       Ερυθρά θάλασσα                        Δ. Τα πικρά νερά έγιναν γλυκά

5.       Χερσόνησος Σινά                         Ε. Απότομες πλαγιές γεμάτες πέτρες

P    Πηγή Μερά                                 ΣΤ. Τρεις μέρες χωρίς νερό

«Στα δύσκολα χρόνια της εγκατάστασης στη Χαναάν ο Κύριος τους έδωσε για αρχηγούς Κριτές, οι οποίοι τους γλίτωναν από τους επιδρομείς... Κάθε φορά που ο Κύριος τους έστελνε έναν Κριτή, ήταν ο ίδιος μαζί του και γλίτωνε τους Ισραηλίτες από τους εχθρούς τους όσον καιρό ζούσε ο Κριτής. Έτσι, οι Ισραηλίτες εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στους Χαναναίους, στους Χετταίους, στους Αμορραίους ... και στους Ιεβουσαίους» Ποιο ήταν το έργο των Κριτών; Τι αποτελέσματα είχε η δράση τους;

Ποια γεγονότα οδήγησαν έναν ταπεινό βοσκό, το Δαβίδ, να γίνει βασιλιάς του λαού;

«Μην ακούτε τα λόγια των προφητών που σας γεμίζουν με ψεύτικες ελπίδες! Σας μιλάνε για οράματα που βγαίνουν από το μυαλό τους κι όχι από το στόμα μου. Λένε διαρκώς... 'Ο Κύριος είπε πως θα πάνε όλα καλά για σας', ακόμα λένε και σ' εκείνους που ακολουθούν τις πονηρές επιθυμίες τους πως δε θα τους βρει κανένα κακό... Δεν τους έστειλα εγώ αυτούς τους προφήτες... Δεν τους μίλησα, όμως αυτοί κηρύττουν εξ ονόματός μου».  Σε ποιους αναφέρεται ο προφήτης Ιερεμίας; Ποια ήταν τα χαρακτηριστικά των λόγων τους;

Άρθρο του κ. Σταύρου Γουλούλη

Οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" ευχαρίστως δημοσιεύουν στη συνέχεια άρθρο του Δρ Βυζαντινής Τέχνης κ. Σταύρου Γουλούλη

[83]

Το Εκκρεμές του Εκπαιδευτικού: Τώρα και Εκλογές!

Larissanet 06-06-2015, ηλεκτρονική έκδοση

   Νέα δεδομένα: Άλλη μια ελλαδική πρωτοτυπία. Σύμφωνα με νέο νόμο ο διευθυντής σχολείου θα αναδεικνύεται κατά κύριο λόγο από τον οικείο Σύλλογο διδασκόντων. Θα τον κρίνουν ως δημόσιο πρόσωπο που χειρίζεται μία συλλογικότητα, εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς. Ψηφίστηκε πια με ισχύ δύο ετών. Δεν έχει  νόημα να ξιφουλκούμε ή να υπερθεματίζουμε. Aν και η όλη εμπειρία πάνω στον Νεοέλληνα, λένε πολλοί, προμηνύει ότι δεν θα αποφευχθούν παρατράγουδα, αφού πρόκειται για ενέργεια που δεν κολλάει στα δεδομένα. Άλλοι λένε ότι είναι μία παράμετρος που έπρεπε να ληφθεί υπόψη πως δηλαδή κρίνουν τον επικεφαλής και οι υφιστάμενοι και όχι κάποιοι εκλέκτορες, άνωθεν καταβαίνοντες, που δεν έπεισαν ποτέ για αμεροληψία, δικαιοκρισία, αίσθηση συμφέροντος της Υπηρεσίας. Είχα δει κάποτε σε Αρχείο του 1997 πως έκριναν αρνητικά εκπαιδευτικοί τον ‘εκπαιδευτή’ τους. Δεν έπεσαν έξω, όταν ήλθε μετά και τους κόλλησε ως μόνιμος ελεγκτής. Είχε επιλεγεί αριστίνδην, ως κάτοχος διδακτορικού, βλέπετε…

   Προηγηθείσα κατάσταση: Εκ πρώτης όψεως η όλη κίνηση δείχνει ότι είναι άλλη μία απότομη στο Εκκρεμές της μοίρας μας. Μια του ύψους, μια του βάθους. Ιστορικά την αιτιολογώ πάνω σε όσα προηγήθηκαν τα τελευταία χρόνια τόσο στην Εκπαίδευση όσο και στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Φάνηκε δηλαδή ότι η μέχρι πρότινος κυρίαρχη τάξη αποφάσισε να συσπειρώσει μια κοινωνία του 1/3, του 1/4..., και οι άλλοι ας βολευτούν όπως νομίζουν. Ποντάριζαν, λέγεται, σε μία ηγετική ομάδα στην Εκπαίδευση, η οποία θα αναδεικνυόταν από το συμφωνημένο μεταξύ Ν.Δ. και ΠαΣοΚ πλαίσιο αξιολόγησης -που οπωσδήποτε κρίνεται ως κάτι καλύτερο από το προηγηθέν Τίποτα-, πλαίσιο όμως οργανωμένο σε σαθρό έδαφος, αφού και οι κρίνοντες, ουσιαστικά προέκυψαν, δεν κρίθηκαν ποτέ. Εξάλλου, όπως συνήθιζαν στη Μεταπολίτευση δημιουργήθηκε μία εξάρτηση όλων των επιτελικών θέσεων από τους κομματικούς μηχανισμούς. Λέγεται ότι οι θέσεις των στελεχών διοίκησης παιζόταν 60% σε φιλοκυβερνητικούς, 30% σε προσκείμενους στην Αντιπολίτευση και το υπόλοιπο για την τιμή των όπλων. Τώρα θερίζουν αυτά που έσπειραν. Τώρα οι δυνάμεις που στηρίζουν το ΣυΡιΖΑ αντεπετίθενται και θέτουν σε νέα βάση την αξιολόγηση. Ορίζουν κριτές το σώμα των εκπαιδευτικών. Κατά μία έννοια θεωρείται ως ‘δημοκρατική’ κατάκτηση, κι ας μη λέγεται φανερά, ενδόμυχα σε πάρα πολλούς άρεσε. Όμως οι εκπαιδευτικοί θα τη χειρισθούν σωστά μην εκφυλισθεί; Όλες οι τακτικές, μέθοδοι, καλές είναι, όταν υπάρχει πολιτικό και πνευματικό απόθεμα, που μεταφράζεται σε γνήσιο κοινωνικό ενδιαφέρον, σοβαρότητα.

   Λέγεται ακόμη ότι επαναλαμβάνεται η Ιστορία. Όπως το ΠαΣοΚ του 1981 διέγραψε την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λόγω εκφυλισμού του λεγομένου επιθεωρητή, αλλά και τρομοκρατίας που έθαβε την προσωπικότητα διδασκόντων και διδασκομένων, κάπως ανάλογα πήγαινε να γίνει και τώρα.

   Με το προηγούμενο σύστημα, ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια, επιβλήθηκε ένας ‘πονηρός’ μηχανισμός προετοιμασίας διευθυντών των σχολικών μονάδων. Κι αυτό γιατί κανείς δεν κρινόταν στην τάξη, στο κύριο έργο, πέρα από μεταπτυχιακά, διδακτορικά που οπωσδήποτε δίνουν επαγγελματική αξία στον εκπαιδευτικό, αλλά και από δεύτερα πτυχία, τρίτα, τέταρτα… ενίοτε απέχοντα παρασάγγας από τον κλάδο τους, π.χ. φιλόλογοι με πτυχία ΤΕΙ, κλάδου Ζωοπαραγωγής! Οπότε όλοι ρίχτηκαν να μαζεύουν διάφορα συγχωροχάρτια τάχα παρακολουθήσεως συνεδρίων, προγραμμάτων, ομιλιών, ενημερώσεων, παπατζήδων, καφετζούδων…. Δηλαδή η εξωσχολική δραστηριότητα του εκπαιδευτικού έκρινε τη σχολική ζωή. Η πίεση, ή πρόκληση που ζούσαν οι εκπαιδευτικοί δημιούργησε ένα κλίμα αποφυγής της Τάξεως και αποσπάσεών τους παντού όπου υπήρχαν τρύπες να χωθούν για να συγγράψουν την προσωπική Ιστορία τους. Μερικοί συγκέντρωσαν ….Κούτες με Προσόντα, αλλά κανένα Τεκμήριο ότι στη Τάξη έκαναν καλό μάθημα. Σε τελική ανάλυση όλους αυτούς, ακόμη και τρελούς επιστήμονες, ποιος θα τους έκρινε;

   Εκθέτω κάποια σημεία που πονάνε :  

   * ‘Δημοκρατικού’ τύπου μεν ανάδειξη διευθυντών, μπορεί να εκπέσει και σε κουτσομπολιό, αλλά έρχεται ως απάντηση σε όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια, όταν λόγω ύφεσης, νοοτροπίας και έλλειψης δημοκρατικότητας, μερικοί έβγαλαν τον ‘καλό’ εαυτό τους. Πολλοί συνάδελφοι εκπαιδευτικοί μου περιέγραφαν, πόσο τα νέα μέτρα της περιόδου Μνημονίου τους πλήγωσαν. Οι μεταξύ των σχέσεις στον σύλλογο διδασκόντων αλλοιώθηκαν. Η υποψία κυριαρχούσε, διαιρούσε. Με το παραμικρό έφερναν σε απολογία, έβαζαν σε διαθεσιμότητα εκπαιδευτικούς. Νέα τρομοκρατία.

   * Ο αναφανείς ελιτισμός στελεχών δεν οδηγούσε πουθενά. Οπότε το συνεχές ντοπάρισμα των διδασκάλων κατάντησε αηδία, κατάσταση εκτός τόπου και χρόνου, απέναντι σε μαθητές που θέλουν απλές γνώσεις στις μικρές ηλικίες, ειδικές γνώσεις στις μεγάλες ηλικίες. Φάνηκε η γύμνια μερικών, ακόμη και ‘συμβούλων’ μη έχοντας σχέση με Τάξη, με συναδέλφους. Έτσι κι αλλιώς όμως το Σχολείο ποτέ δεν ακύρωσε το Φροντιστήριο που πληρώνουν οι γονείς, τα τελευταία θύματα.

   * Παρά την ακαδημαϊκή προκοπή πλείστων εκπαιδευτικών, οι μαθητές συνέχισαν να ζουν στον κόσμο τους. Μάθημα, και πάλι με όρους, γινόταν μόνο μέχρι την Α΄Λυκείου. Μετά ερχόταν διαζύγιο των μαθητών από το πρόγραμμα. Ποιος υπολόγιζε τον δάσκαλο; Έφθασε στα όρια της ανυποληψίας. Ποιος υπολόγιζε τον σύμβουλο; Έφθασε στα όρια της ανυπαρξίας. Ο διευθυντής κράτησε ένα επίπεδο, δεν ξέπεσε, αλλά αυτόν τον προσγείωνε ακριβώς η …Τάξη.

   Εκτόνωση: Σε έναν τόσο βασικό, ζωντανό, και άκρως επενδυτικό τομέα όπως η Εκπαίδευση, πρέπει να γίνει προσπάθεια από όλους να σταματήσει η άνωθεν κομματική ή άλλη επί τα χείρω επιρροή και να αφεθεί ο κλάδος να λειτουργήσει όσο περισσότερο γίνεται μόνος του.

   Οι Σύλλογοι διδασκόντων να σκεφθούν, να αποφασίζουν για το συμφέρον του σχολείου κι όχι για την τόνωση του μικροκόσμου τους. Ας κόψουν, έστω και μερικούς,  απαράδεκτους στη συμπεριφορά τους. Είναι ωραίο πράγμα να αναδειχθεί διευθυντής ο καλύτερος, μαζί με άλλα προσόντα και με την εκτίμηση των συναδέλφων του κι όχι από άνωθεν βούληση, να νιώθει ο ίδιος ικανοποίηση για τον εαυτό του και να μεταβιβάζει στους άλλους την εμπειρία της εκλογής του ως άριστου, φιλικού, αγαπητού. Θα περάσει στους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές, στην κοινωνία.

   Να δούμε όμως για να πιστέψουμε. Όσο σκεπτόμαστε πονηρά, όσο αποφεύγουμε τον πραγματικό στίβο που είναι η Τάξη, τόσο θα μας κυβερνούν κατώτεροι μέχρι και άσχετοι. Δεν είναι τέτοιοι οι άνθρωποι, τους διαμορφώνει το υπάρχον σύστημα της εκπαιδευτικής αφασίας.

Σταύρος Γουλούλης

Ριζικές αλλαγές στο θεσμό του σχολικού συμβούλου

Αναδημοσιεύουμε την είδηση από το πάντα ενημερωμένο site e-mesara.gr”

"Ριζικές αλλαγές στο θεσμό του σχολικού συμβούλου ετοιμάζει το υπουργείο παιδείας σύμφωνα με πληροφορίες του “e-mesara.gr”.
Συγκεκριμένα, αλλάζει ριζικά ο ρόλος τους και θα έχει χαρακτήρα υποστηρικτή των εκπαιδευτικών σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ενότητες σχολείων (μεγέθους περίπου 10 μεγάλων σχολικών μονάδων), αλλά και θα έχει και διδακτικό ωράριο σε σχολική μονάδα (περίπου 25 έως 30 ώρες μηνιαίως).
Πέρα από τα επιστημονικά του προσόντα εξετάζεται το ενδεχόμενο να έχουν γνώμη – μοριοδότηση στην επιλογή του και οι εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων της γεωγραφικής ενότητας που θα επιθυμεί να αναλάβει θέση. Αν ισχύσει αυτό, τότε θα καταργηθεί η συνέντευξη. Κάτι σχετικό δηλαδή με το αντίστοιχο που θα ισχύσει στους Διευθυντές Εκπαίδευσης.
Ήδη η θητεία των σχολικών συμβούλων έχει παραταθεί και οι οποίες αποφάσεις αναμένεται να γνωστοποιηθούν εντός του καλοκαιριού".

Σχόλιο: Είναι απαραίτητο οι Σύμβουλοι (ή Υποστηρικτές των Εκπαιδευτικών πλέον) να κάνουν διδασκαλίες και να έχουν διδακτικό ωράριο, και για να μη ξεχνούν το αντικείμενό τους -γιατί κάποιοι ενδεχομένως νόμιζαν ότι ο ρόλος τους εξαντλείται σε μία συνάντηση κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και πέραν τούτου ουδέν-.

Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ"

Με  μαθητές της Α΄ Γυμνασίου δημιουργήσαμε ένα πολιτιστικό πρόγραμμα που το ονομάσαμε
"Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΩΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ". Στα πλαίσιά του δημιουργήθηκε και ένα blog στο οποίο αποτυπώθηκε η προσπάθεια των παιδιών. Για να το επισκεφτείτε πατήστε εδώ

Δημήτρης Κυρτάτας: "Το παράπονο της Βρισηίδας Έρωτας, επιθυμία και εγκράτεια στην ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα"

"Με το νέο του βιβλίο, ο Δημήτρης Κυρτάτας μας καλεί να ξανασκεφτούμε γύρω από τον έρωτα στην ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα. Σχολιάζοντας επιλεγμένα και χαρακτηριστικά παραδείγματα ισχυρίζεται ότι οι διακηρύξεις για απόλυτο εγκλεισμό των γυναικών και για αυστηρή επιτήρησή τους είναι αρκετά παραπλανητική. Αφορά μια ειδική κατηγορία θυγατέρων και συζύγων οικονομικά εύρωστων οικογενειών με έντονη συνήθως πολιτική συμμετοχή. Αλλά ακόμα και στην κλασική Αθήνα, οι θυγατέρες και οι σύζυγοι ευυπόληπτων πολιτών και πολιτικών είχαν συχνά τον τρόπο να παραβαίνουν και να υπερβαίνουν τους περιορισμούς που τους επιβάλλονταν. Τα ζητήματα του ερωτικού βίου περιέπλεκαν ωστόσο οι νομοθετικές ρυθμίσεις και ο θεσμός της δουλείας, που επέτρεπε τη σεξουαλική εκμετάλλευση και τη μαζική εκπόρνευση υπόδουλων γυναικών. Ο συνακόλουθος έντονος ανταγωνισμός οδηγούσε και στη μαζική χρήση μαγικών ερωτικών φίλτρων.

Κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η συστηματική και έντονη παρουσία των γυναικών στις σκληρές συνθήκες πολεμικών αναμετρήσεων. Επισημαίνονται έτσι ιδιαιτέρως οι έρωτες μεταξύ κατακτητών και κατακτημένων. Διατρέχοντας την ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα από την ομηρική εποχή έως την ύστερη αρχαιότητα, ο συγγραφέας συγκεντρώνει και σχολιάζει πληροφορίες σχετικά με ερωτικές συμπεριφορές πολεμικών αρχηγών που προκάλεσαν αίσθηση την εποχή τους. Επικαλούμενος ως κεντρικό παράδειγμα τις σχέσεις του Αχιλλέα και της Βρισηίδας αναζητά τα διαδοχικά παραδείγματα που καθόρισαν συνειδήσεις και συνέβαλαν στη διαμόρφωση προτύπων ηθικής συμπεριφοράς".

Συνέδριο για τον Απόστολο Παύλο

Ένα πολύ ενδιαφέρον συνέδριο με θέμα «Θρησκείες, Θεσμοί, Πολιτισμοί μέσα στο έργο του  Αποστόλου Παύλου. Συνάντηση και Υπέρβαση εν Χριστώ» πρόκειται να διεξαχθεί από το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ, με πρωτοβουλία του Κέντρου Αποστόλου Παύλου του Τμήματος. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την πάντα ενημερωμένη ιστοσελίδα "ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ"  πατώντας εδώ. Οι εισηγήσεις, όπως φαίνεται και στο Πρόγραμμα του συνεδρίου, είναι εξαιρετικές!

Ο Διευθυντής Σχολείου

 

Σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ.1  της απόφασης Φ. 353.1./324/105657/Δ1   ο Διευθυντής της σχολικής μονάδας «βρίσκεται στην κορυφή της σχολικής κοινότητας και είναι διοικητικός αλλά και επιστημονικός-παιδαγωγικός υπεύθυνος στο χώρο αυτό».

Αυτό σημαίνει πως έχει κεντρικό ρόλο στο σύστημα της παιδείας και τα καθήκοντά του δεν περιορίζονται σε έναν διοικητικό ρόλο, αλλά είναι ο πρωταγωνιστής της διαδικασίας που αποβλέπει να δώσει στην κοινωνία ολοκληρωμένες προσωπικότητες . Κάτω από αυτό το πρίσμα γίνεται ο άνθρωπος – κλειδί που πρέπει να εμπνέει, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να φροντίζει το σχολείο να είναι ικανό να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες και προκλήσεις.

Βεβαίως, εκτός από τις παραπάνω «δυναμικές» του πτυχές είναι αναγκαίο, παράλληλα, να διακρίνεται για το πρακτικό του πνεύμα το οποίο θα αναδεικνύεται κάθε στιγμή της σχολικής καθημερινότητας. Έτσι, όλοι θα προστρέξουν σε αυτόν για να δώσει τη λύση στα ζητήματα που θα απασχολήσουν το μικρόκοσμο του σχολείου, ενώ ταυτόχρονα οι τεχνικές γνώσεις του θα αποδειχτούν πολύτιμες αφού ο Διευθυντής θα κληθεί να δώσει πρώτες βοήθειες σε μαθητή που θα τις χρειαστεί, να επισκευάσει το καλοριφέρ που τρέχει και δε θα λειτουργεί, να συνδέσει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή με το διαδίκτυο κοκ. Ταυτόχρονα, ως ηγέτης θα είναι ο υπόλογος για κάθε συμβάν του σχολείου ενώ οφείλει να είναι ενημερωμένος και καταρτισμένος, τόσο για θέματα διοίκησης, όσο και για τις παιδαγωγικές μεθόδους που θα βοηθήσουν στην  καλύτερη αφομοίωση των διδακτικών αντικειμένων.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν αναδεικνύουν μία πολύπλευρη φυσιογνωμία που δεν έχει σχέση με στείρες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Στην ουσία ο Διευθυντής σχολείου είναι ηγετική προσωπικότητα που πρέπει να λαμβάνει πρωτοβουλίες, να μην είναι ξένος με ανάγκες που έχουν σχέση με την ποιότητα ζωής, ενώ με την  παρουσία του χρειάζεται να εμπνέει το σεβασμό στην παιδεία και στις αξίες της.

Οπότε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ηγέτη είναι απαραίτητα για την άσκηση διοίκησης σε σχολείο . Όπως τονίζει από ειδικούς της εκπαιδευτικής διαδικασίας οφείλει, σε συνεργασία με εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς να ανακαλύψει τα οράματα και τους στόχους του σχολείου, έχοντας έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία.

Αυτό σημαίνει πως οφείλει να φροντίζει συνεχώς:

• Να παρακινεί και να εμψυχώνει

• Να μην είναι μεμψίμοιρος, αλλά γενναιόδωρος και φιλικός με τους ανθρώπους

• Να φροντίζει να είναι ενημερωμένος και ανοιχτός στο διάλογο με τα νέα ρεύματα

• Να φροντίζει να επιλύει προβλήματα και να αμβλύνει διαφορές

• Να αποφεύγει τις συγκρούσεις και να φροντίζει να εξηγεί τις ενέργειές του, ώστε να γίνονται κατανοητές

• Να δημιουργεί, στο μέτρο των δυνατοτήτων του κατάλληλες για τη μαθησιακή διαδικασία  συνθήκες

• Να μην  ξεχνάει πως είναι δάσκαλος, που οφείλει να δίνει τη μαρτυρία του παραδείγματός του .

Αυτά αναδεικνύουν έναν «επιτυχημένο ηγέτη» σε ένα σχολείο που θα είναι και αυτό επιτυχημένο  και θα δίνει τη δυνατότητα στο νέο άνθρωπο να εντρυφήσει στους καρπούς της γνώσης και να διαμορφώνει τα χαρακτήρα του, ενώ, παράλληλα, θα βοηθάει τους συνεργάτες εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν σε ένα κοινό όραμα για παιδεία που θα ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και στις ανάγκες του σήμερα.

 ΝΠ

Το ΙΕΠ για το μάθημα των Θρησκευτικών

Ο διάλογος για το χαρακτήρα του θρησκευτικού μαθήματος είναι συνεχής και αδιάλειπτος. Διαβάστε στην ιστοσελίδα του ESOS την απάντηση που δίνει το ΙΕΠ για τα νέα προγράμματα σπουδών του μαθήματος, πατώντας εδώ.

Τι είδους "Βίοι" είναι τα κανονικά ευαγγέλια;

Στην ιστοσελίδα "ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ δημοσιεύτηκε η είδηση για την ανάρτηση στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation ενός σύντομου κειμένου  του Justin Marc Smith για το φιλολογικό είδος στο οποίο ανήκουν τα κανονικά ευαγγέλια. Ο σ. θεωρεί ότι πρόκειται για βιογραφίες, τονίζοντας πως οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε το χριστιανικό κίνημα τον 1ο αι μΧ απαιτούσε μία αφήγηση με θετική απήχηση στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Οι συγγραφείς των ευαγγελίων χρησιμοποίησαν τη "βιογραφία" ως βάση για να επιμεληθούν τις παραδόσεις για τον Ιησού. Το έκαναν όχι μόνο για να ενισχύσουν τους χριστιανούς, αλλά και για να δικαιολογήσουν στα νέα μέλη των χριστιανικών κοινοτήτων τη συνεχή πίστη τους στη Σταύρωση του Ιησού.
Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που εισάγει σε βασικούς προβληματισμούς σχετικά με τη φιλολογική φύση των ευαγγελίων. Για να το διαβάσετε πατήστε εδώ

Ο Μυστικός Δείπνος

Ο Ναός της Ιερουσαλήμ την εποχή του Ιησού