ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΘΗΚΕ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΗΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ., ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΙΛΤ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «…“του συνιέναι τας Γραφάς”: 13 + 1 βήματα εισαγωγής στην Παλαιά Διαθήκη»

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

"Tο νέο βιβλίο του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., καθηγητή Μιλτιάδη Κωνσταντίνου «…“του συνιέναι τας Γραφάς”. 13+1 βήματα εισαγωγής στην Παλαιά Διαθήκη», παρουσιάσθηκε χθες βράδυ στη Λάρισα, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο «Παιδεία» της πόλης μας.

Όπως τονίσθηκε και αναλύθηκε από τον διακεκριμένο παλαιοδιαθηκολόγο πανεπιστημιακό καθηγητή και συγγραφέα κυριότερα θέματα του βιβλίου - το οποίο κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις «Μπαρμπουνάκη» της Θεσσαλονίκης - αποτελούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε και διαμορφώθηκε η συλλογή των βιβλίων που συγκροτούν την Παλαιά Διαθήκη, καθώς και η παρουσίαση του περιεχομένου των επιμέρους έργων της, του πολιτικοκοινωνικού και πολιτιστικού πλαισίου μέσα στο οποίο έζησαν οι συγγραφείς τους, της πορείας σύνθεσης και ένταξής τους στη συλλογή και των θεολογικών προσεγγίσεων που αναπτύσσουν. Στόχος του βιβλίου είναι να καταστήσει δυνατή σε κάθε ενδιαφερόμενο την πρόσβαση στο περιεχόμενο και την κατανόηση του μηνύματος του μοναδικού ίσως έργου της παγκόσμιας λογοτεχνίας που διατηρεί επί δύο συνεχείς χιλιετίες την επικαιρότητά του."
Για να δαιβάσετε όλο το άρθρο πατήστε εδώ

"25η Μαρτίου 1821"

Τα ευζωνάκια (κάποτε....)

Ο ήρωας Αθανάσιος Διάκος

"Καρδιά, παιδιά μου, φώναξε, παιδιά, μη φοβηθείτε. Ανδρεία, ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθείτε".Εκείνοι εφοβήθησαν κι εσκόρπισαν στους λόγκους.Έμειν΄ ο Διάκος στη φωτιά με δεκαοχτώ λεβέντες,Τρεις ώρες επολέμαε με δεκαοχτώ χιλιάδες,Σχίστηκε το τουφέκι του κι εγίνηκε κομμάτιακαι το σπαθί του έσυρε και στη φωτιά εμβήκεν.Έκοψε Τούρκους άπειρους, κι εφτά Μπουλουκμπασήδες*,Πλην το σπαδί του έσπασεν απάν΄ από τη χούφταν.Κ΄ έπεσ΄ ο Διάκος ζωντανός εις των εχθρών τα χέρια.Χίλιοι τον πήραν απ΄ εμπρός και δυο χιλιάδες πίσω.Κι Ομέρ Βρυώνης μυστικά στον δρόμο τον ερώτα:- "Γίνεσαι Τούρκος Διάκο μου, τη πίστι σου ν΄ αλλάξεις;Να προσκυνάς εις το τζαμί, την εκκλησιά ν΄ αφήσεις":Κ΄ εκείνος τ΄ αποκρίθηκε και με θυμόν του λέγει:- "Πάτε κι εσείς κ΄ η πίστις σας μουρτάτες να χαθείτε.Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θέλ΄ αποθάνω....Αν θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες*,Μόνον πέντ΄ έξι ημερών ζωήν να μου χαρίστε.Όσον να φθάσ΄ ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βάγιας"Σαν τ΄ άκουσ΄ ο Χαλήλμπεης* με δάκρυα φωνάζει:-"Χίλια πουγγιά σας δίνω ΄γω, κι ακόμα πεντακόσια,τον Διάκο να χαλάσετε, τον φοβερό τον κλέφτη,ότι θα σβύση τη Τουρκιά κι όλο το Δοβλέτι*".Τον Διάκο τότε πήρανε και στο σουβλί τον βάλαν.Ολόρθο τον εστήσανε κι αυτός χαμογελούσε."Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρειτώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γη χορτάρι".Την πίστι τους, τους ύβριζε, τους έλεγε μουρτάτες"Εμέν΄ αν εσουβλίσετε, ένας Γραικός εχάθη,Ας είν΄ καλά ο Οδυσσεύς κι ο καπετάν Νικήτας*.Αυτοί θα κάψουν την Τουρκιά κι όλο σας το Δοβλέτι."

Σαββατικό- Ιωβηλαίο έτος

Η μέριμνα της Παλαιάς Διαθήκης για το συνάνθρωπο  είναι γνωστή. Οι θεσμοί του Σαββατικού και του Ιωβηλαίου έτους το επιβεβαιώνουν.

1....καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινα λέγων

2 λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς ἐὰν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν σάββατα τῷ κυρίῳ

3 ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς

4 τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ σάββατα τῷ κυρίῳ τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς

5 καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ

6 καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σέ

7 καὶ τοῖς κτήνεσίν σου καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τὸ γένημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν

8 καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις ἐτῶν ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις καὶ ἔσονταί σοι ἑπτὰ ἑβδομάδες ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη

(Λευιτ. 25:1-8 )



1 δι᾽ ἑπτὰ ἐτῶν ποιήσεις ἄφεσιν

2 καὶ οὕτως τὸ πρόσταγμα τῆς ἀφέσεως ἀφήσεις πᾶν χρέος ἴδιον ὃ ὀφείλει σοι ὁ πλησίον καὶ τὸν ἀδελφόν σου οὐκ ἀπαιτήσεις ὅτι ἐπικέκληται ἄφεσις κυρίῳ τῷ θεῷ σου

3 τὸν ἀλλότριον ἀπαιτήσεις ὅσα ἐὰν ᾖ σοι παρ᾽ αὐτῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου ἄφεσιν ποιήσεις τοῦ χρέους σου

4 ὅτι οὐκ ἔσται ἐν σοὶ ἐνδεής ὅτι εὐλογῶν εὐλογήσει σε κύριος ὁ θεός σου ἐν τῇ γῇ ᾗ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ κατακληρονομῆσαι αὐτήν

5 ἐὰν δὲ ἀκοῇ εἰσακούσητε τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν φυλάσσειν καὶ ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον

(Δευτ. 15:1-5)

Χαναανιτικό ειδώλιο 3.400 έτών

Όπως γράφει η εφημερίδα HAARETZ στην ηλεκτρονική της έκδοση ένα αγόρι 7 ετών βρήκε χαναανιτικό ειδώλιο 3.400 ετών που απεικονίζει μία γυναικεία μορφή που έχει έντονα τα στοιχεία της γονιμότητας.
Πιθανόν να ανήκε σε κάτοικο της πόλης Rehov και προέρχεται από την εποχή που η Χαναάν βρίσκονταν υπό την εξουσία των Αιγυπτίων.
Για να διαβάσετε όλη την είδηση και λεπτομέρειες πατήστε εδώ (και η φωτό προέρχεται από τη HAARETZ).

Ύστερη Αρχαιότητα και κλιματικές αλλαγές

Στο περιοδικό Nature Geoscience δημοσιεύτηκε έρευνα που υποστηρίζει ότι οι μεγάλες ανακατατάξεις που συνέβησαν κατά τον 6ο και 7ο αιώνα, μεταξύ 536 και 660 μ.Χ. και οδήγησαν στην επέκταση των Αράβων και στην αδυναμία του Βυζαντίου να την αντιμετωπίσει, οφείλονται σε μία παρατεταμένη περίοδο κρύου.

Όπως πληροφορεί ΤΟ ΕΘΝΟΣ αυτό είναι το συμπέρασμα μιας επιστημονικής έρευνας, με τίτλο «Μικρή Εποχή των Πάγων της Ύστερης Αρχαιότητας».

Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν δακτύλιοι κορμών δέντρων από τις Ευρωπαϊκές 'Αλπεις και τα Όρη Αλτάι (όπου συναντιούνται Ρωσία, Κίνα, Μογγολία και Καζακστάν).

Να σημειωθεί ότι η έρευνα υποστηρίζει ότι την ίδια εποχή η Αραβική χερσόνησος δεχόταν ένα μεγάλο ποσοστό βροχών, πράγμα που οδήγησε σε ανθηση των γεωργικών καλλιεργειών και γενικότερα στην ανάπτυξη της περιοχής, διευκολύνοντας έτσι τα επεκτατικά και εξισλαμιστικά σχέδια των Αράβων.

Οι τρεις Ιεράρχες

Εν μέσω μιας αγωνιώδους (και απελπισμένης;) προσπάθειας να αναχθούν όλα στο σήμερα και να αποκτήσουν "επικαιρότητα", οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" καταγράφουν τις αναφορές στους Τρεις Ιεράρχες από ένα σπουδαίο βιβλίο: Είναι το "Ιστορία των Μέσων Χρόνων" της Ελένης Βουραζέλη-Μαρινάκου σε έκδοση του 1963.

Συνάντηση των μελών του BIBLICUM

H τρίτη επιστημονική συνάντηση των μελών του BIBLICUM που διοργανώνεται από τον Τομέα Βιβλικής Γραμματείας και Θρησκειολογίας για την φετινή ακαδημαϊκή χρονιά (2015-2016) θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 18 Ιανουαρίου στις 19.30 στην αίθουσα του μουσείου στον 3ο όροφο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Εισηγητής θα είναι ο καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης κ. Ιωάννης Μούρτζιος με θέμα: «Η πνευματική διάσταση της λατρείας στους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης». Στην τρίτη αυτή συνάντηση θα πραγματοποιηθεί και η καθιερωμένη κοπή της βασιλόπιτας για τα μέλη του BIBLICUM από τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, καθηγητή κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου (Πηγή: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ)

"Σχολικοί Σύμβουλοι". Ένα ενδιαφέρον άρθρο

Αφού  η συζήτηση για τις κρίσεις Στελεχών Εκπαίδευσης  έχει φουντώσει (κρίσεις αυτές τις ημέρες Διευθυντών Εκπαίδευσης, κρίσεις Σχολικών Συμβούλων που αναμένονται πολύ σύντομα , απόφαση για την προσφυγή, που αφορά τις κρίσεις Διευθυντών Σχολείων) διαβάστε ένα ενδιαφέρον άρθρο του κ. Ζαχαρία Καψαλάκη που δημοσιεύεται στο πάντα ενημερωμένο e-mesara.gr με τίτλο
"ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ" πατώντας εδώ

Ιωάννης Χ. Μούρτζιος "Προφητεία και Προφήτες στον Βιβλικό Ισραήλ"

ΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Karl Barth "Η Προς Ρωμαίους επιστολή". Ένα σπουδαίο βιβλίο από έναν μεγάλο θεολόγο

Karl 

Barth, Η προς Ρωμαίους επιστολή, (μτφρ. Γιώργος Βλαντής), εκδόσεις Άρτος Ζωής, Αθήνα 2015

ΑΝ ΕΧΩ ΕΝΑ "ΣΥΣΤΗΜΑ", τότε αυτό συνίσταται στο ότι διατηρώ κατά το δυνατόν επίμονα προ οφθαλμών αυτό που ο Κίρκεγκωρ αποκάλεσε "άπειρη
ποιοτική διαφορά" χρόνου και αιωνιότητας, με τη θετική και την αρνητική της σημασία. "Ο Θεός βρίσκεται στον ουρανό και εσύ στη γη". Η σχέση αυτού του Θεού προς αυτόν τον άνθρωπο, η σχέση αυτού του ανθρώπου προς αυτόν τον Θεό είναι για μένα το θέμα της Βίβλου και η σύνοψη της φιλοσοφίας εν ταυτώ. Στο σταυροδρόμι αυτό η Βίβλος βλέπει τον Ιησού Χριστό.
Προσεγγίζοντας τώρα ένα κείμενο όπως η Προς Ρωμαίους επιστολή, ασχολούμαι με αυτό υπό την προσωρινή προϋπόθεση ότι η εξίσου λιτή όσο και απροσμέτρητη σημασία αυτής της σχέσης θα πρέπει να ήταν για τον Παύλο, καθώς οικοδομούσε τις έννοιές του, προ οφθαλμών, και μάλιστα με την ίδια τουλάχιστον οξύτητα που παρουσιάζεται και μπροστά μου, καθώς τώρα καταπιάνομαι με τον προσεκτικό αναστοχασμό πάνω στις έννοιες του.
Το να προϋποθέτω προσωρινά ότι ο Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή μίλησε όντως για τον Ιησού Χριστό και όχι για κάτι άλλο είναι κατ' αρχήν μια παραδοχή τόσο καλή ή τόσο κακή όσο οποιαδήποτε άλλη από τις προσωρινές παραδοχές των ιστορικών. Αν με ρωτούσε βέβαια κανείς για ποιο λόγο προσεγγίζω την Προς Ρωμαίους επιστολή με αυτήν ακριβώς την παραδοχή, θα απαντούσα αντερωτώντας: θα μπορούσε ένας σοβαρός άνθρωπος να προσεγγίσει ένα κείμενο που εκ των προτέρων δεν είναι ανάξιο κάθε σεβασμού με μια άλλη παραδοχή από το να δεχτεί ότι ο Θεός είναι Θεός;
Και αν επέμενε κανείς να παραπονιέται για το πόση βία ασκώ στον Παύλο με αυτή την παραδοχή, τότε θα έπρεπε να διατυπώσω το αντίθετο παράπονο, ότι δηλαδή άσκηση βίας στον Παύλο είναι τούτο: όταν κανείς τον κάνει να μιλάει κατ' επίφασιν για τον Ιησού Χριστό, αλλά στην πραγματικότητα τον παρουσιάζει να ομιλεί για ένα ανθρωποσοφικό χάος από απόλυτες σχετικότητες και σχετικές απολυτότητες. Για το χάος αυτό ο Παύλος σε όλες του τις Επιστολές επιφυλάσσει μόνο εκφράσεις βαθύτατης απέχθειας. (KARL BARTH, από την πρόλογο της δεύτερης έκδοσης)

Περιεχόμενα

Πρόλογος στην πρώτη έκδοση
Πρόλογος στη δεύτερη έκδοση
Πρόλογος στην τρίτη έκδοση
Πρόλογος στην τέταρτη έκδοση
Πρόλογος στην πέμπτη έκδοση
Πρόλογος στην έκτη έκδοση

Εισαγωγή

Ο συντάκτης της επιστολής προς τους αναγνώστες
Προσωπικά ζητήματα
Το θέμα
Η νύχτα
Η αιτία της
Η δράση της
Η δικαιοσύνη των ανθρώπων
Ο κριτής
Η κρίση
Η δικαιοσύνη του Θεού
Ο νόμος
Ιησούς
Δια μόνης της πίστεως
Η φωνή της ιστορίας
Η πίστη είναι θαύμα
Η πίστη είναι αφετηρία
Η πίστη είναι δημιουργία
Για την ωφέλεια της ιστορίας
Η ημέρα ήγγικεν
Ο καινός άνθρωπος
Ο καινούργιος κόσμος
Η χάρη
Η δύναμη της ανάστασης
Η δύναμη της υπακοής
Η ελευθερία
Το όριο της θρησκείας
Το νόημα της θρησκείας
Η πραγματικότητα της θρησκείας
Το πνεύμα
Η απόφαση
Η αλήθεια
Η αγάπη
Η δοκιμασία της εκκλησίας
Αλληλεγγύη
Ο θεός του Ιακώβ
Ο θεός του Ησαύ
Η ενοχή της Εκκλησίας
Η κρίση της γνώσης
Το φως εν τη σκοτία
Η ελπίδα της Εκκλησίας
Η ενότητα του Θεού
Ένας λόγος προς τους εκτός
Ο στόχος
Η μεγάλη ταραχή
Το πρόβλημα της ηθικής
Η προϋπόθεση
Θετικές δυνατότητες
Αρνητικές δυνατότητες
Η μεγάλη αρνητική δυνατότητα
Η μεγάλη θετική δυνατότητα
Η κρίση της απόπειρας ελεύθερης ζωής
Ο Απόστολος και η κοινότητα

Επίμετρο

Ευρετήριο

Για το μεγάλο θεολόγο της "διαλεκτικής θεολογίας" βλ  στη wikipedia πατώντας εδώ

Αλέξανδρος Μωραϊτίδης ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ (1891)

Ένα αφήγημα ενός άλλου μεγάλου Σκιαθίτη συγγραφέα. Ιδανικό για τις μέρες των Χριστουγέννων (για να θυμηθούμε τις χαρές του χειμώνα)

                                                             Αλέξανδρος Μωραϊτίδης

 ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ (1891)

Όταν εξημέρωσε, το χωρίον ευρέθη κουκουλωμένον από άσπρο-άσπρο χιόνι. Και δεν ήτο ολίγον το λευκόν του χειμώνος προϊόν. Είχεν, αν αγαπάτε, τριών σπιθαμών πάχος, αρκετόν ώστε να βυθίζωνται οι πόδες των διαβατών μέχρι του γόνατος, και να διακοπή η συγκοινωνία των γυναικών μετά των φούρνων και των κήπων, των μόνον οδοιπορικών γραμμών, αίτινες εις τα χωρία διατελούσιν υπό την αποκλειστικήν χρήσιν των γυναικών.

Οδοί και στενωποί.....

"τον επί θρόνου καθήμενον ωχρόν Παραβάτην..."

Οι "Θεολόγοι του μαυροπίνακα" σε παλιότερη ανάρτηση έχουν δημοσιεύσει το αριστούργημα του μεγάλου Παπαδιαμάντη " Στο Χριστό στο Κάστρο". Αναδημοσιεύεται εδώ το απόσπασμα που περιγράφει το Ναό της Γεννήσεως στη Σκιάθο. Μία μοναδική καταγραφή!

Ο ναός της Χριστού Γεννήσεως ήτο η παλαιά μητρόπολις του φρουρίου. Ο ναΐσκος, προ εκατονταετηρίδων κτισθείς, ίστατο ακόμη ευπρεπής και δχί πολύ εφθαρμένος. Ο παπα-Φραγκούλης και η συνοδεία του φθασαντες εισηλθον τέλος εις τον ναόν του Χριστού, και η καρδία των ησθανθη θάλπος και γλυκύτητα άφατον. Ο ιερεύς εψιθυρισε μετ ενδομύχου συγκινήσεως το «Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου», κι η θειά το Μαλαμώ, αφού ήλλαξε την φ στάνα της την βρεγμενην κι εφόρεσεν άλλην, στεγνήν, και το γ νάκι της το καλό, τα οποία ευτυχώς ειχεν εις αβασταγήν καλώς φυλαγμένα υπό την πρώραν της βάρκας, έδεσε μέγα σάρωθρον εκ στοιβών και χαμόκλαδων και ηρχισε να σαρώνη το έδαφος του ναού, ενώ αι γυναίκες αι άλλαι ήναπταν επιμελώς τα κανδηλια, και ήναψαν μέγα πλήθος κηρίων εις δυο μανουάλια, και παρεσκεύασαν μεγάλην πυράν με ξηρά ξύλα και κλάδους εις το προαύλιον του ναού, όπου εσχηματίζετο μακρόν στένωμα παράλληλον του μεσημβρινού τοίχου, κλειόμενον υπό σωζόμενου ορθού τοιχίου γείτονος οικοδομής, κι εγέμισαν άνθρακας το μέγα πύραυνον, το σωζόμενον εντός του Ιερού Βήματος, και έθεσαν το πύραυνον εν τώ μέσω του ναού, ρίψασαι άφθονον λίβανον εις τους άνθρακας. Και ωσφράνθη Κύριος ο Θεός οσμήν ευωδίας.  Έλαμψε δε τότε ο ναός όλος, και ήστραψεν επάνω εις τον θόλον ο Παντοκράτωρ με την μεγάλην κι επιβλητικήν μορφήν, και ηκτινοβόλησε το επίχρυσον και λεπτουργημενον με μυρίας γλυφάς τέμπλον, με τάς περικαλλείς της αρίστης Βυζαντινής τέχνης εικόνας του, με την μεγάλην εικόνα της Γεννήσεως, όπου «Παρθένος καθέζεται τα Χερουβείμ μιμουμένη», όπου θεσπεσίως μαρμαίρουσιν αι μορφαί του Θείου Βρέφους και της αμώμου Λεχούς, όπου ζωνταναι παρίστανται αι όψεις των αγγέλων, των μάγων και των ποιμένων, όπου νομίζει τις ότι στιλβει ο χρυσός, ευωδιάζει ο λίβανος και βαλσαμώνει η σμύρνα, και όπου, ως εάν η γραφική ελαλει, φαντάζεται τις επί μίαν στιγμήν ότι ακούει το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ»! Εν τώ μέσω δε κρεμαται ο μέγας ορειχάλκινος και πολυκλαδος πολυέλεος, και ολόγυρα ο κρεμαστός χορός, με τάς εικόνας των Προφητών και Αποστόλων, υφ ον ετελούντο το πάλαι οι σεμνοί γάμοι των χριστιανών ανδρογύνων. Και ολόγυρα αι μορφαί των Μαρτύρων, Οσιων και Ομολογητών. Ίστανται επί των τοίχων ηρεμούντες, απαθείς, οποίοι εν τώ Παραδείσω, ευθύ και κατά πρόσωπον βλέποντες, ως βλέπουσι καθαρώς την Αγίαν Τριάδα. Μόνος ο Άγιος Μερκούριος, με την βαρείαν περικεφαλαίαν του, με τον θώρακα, τάς περικνημίδας και την ασπίδα, φαίνεται ολίγόν τι εγκαρσίως βλέπων και κινούμενος και ορών, εις τα δεξιά του ναού, εκεί όπου διατρυπά με το δόρυ του τον επί θρόνου καθήμενον ωχρόν Παραβάτην. Πελιδνός ο παράφρων τύραννος, με το βλέμμα σβήνον, με το στήθος αιμάσσον, μάτην προσπαθεί ν αποσπάση από το στέρνον του τον οξύν σίδηρον, και εξεμεί μετά της τελευταίας βλασφημίας και την μιαράν ψυχήν του. Γείτων της τρομακτικής ταύτης σκηνής παρίσταται γλυκεία και συμπαθεστάτη εικών, ο Άγιος Κήρυκος, τριετίζον παιδιον, κρατούμενον εκ της χειρός υπό της μητρός του, της Άγιας Ιουλιττης. Δία δώρων και θυσιών εζητει ο διώκτης Αλέξανδρος να ελκύση το παιδιον, και διά του παιδιού την μητέρα. Αλλ ο παίς, καλών την μητέρα του και υποψελλίζων του Χριστού το όνομα, έπτυσε τον τύραννον κατά πρόσωπον, και εκείνος εξαγριωθείς εκρήμνισε το παιδίον από της μαρμαρίνης κλίμακος, όπου συνέτριψε το τρυφερόν και διά στεφάνους πλασθέν κρανίον. Και εις την χηβαδα του Ιερού Βήματος, υψηλά, εφαινετο στεφανουμενη υπό αγγέλων η των Ουρανών Πλατυτέρα. Και κατωτερω, περί το θυσιαστήριον, ίσταντο, άρρητον.σεμνότητα αποπνεουσαι, αι μορφαι των μεγάλων Πατέρων, του Αδελφοθεου, του Βασιλείου, του Χρυσοστόμου και του Θεολόγου, και εφαινοντο ως να εχαιρον διότι εμελλον ν ακουσωσι και πάλιν τάς ευχας και τους ύμνους της Ευχαριστίας, ούς αυτοί εν Πνεύματι συνέθεσαν. Πέριξ δέ, και εντός και εκτός, εικονιζετο περιτεχνως όλον το Δωδεκαορτον και τα τάγματα των αγγέλων, και η βρεφοκτονία, και οι κόλποι του Αβραάμ και ο ληστής ο επί του σταυρού ομολογήσας.