Οι ταξιδιώτες της Γαλιλαίας

   ΟΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ by Nikolaostheologoimauropinaka on Scribd

Μάρτιαι Ειδοί

ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ! 

 Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Μάρτιαι Ειδοί.

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.

Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις

αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις

να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,

τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·

έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,

τότε κυρίως πρόσεξε σαν βγεις στον δρόμον έξω,

εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,

αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο

κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,

και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,

είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν»,

μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις τους διαφόρους

που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις

(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη

κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις

τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Η εικόνα: The Death of Caesar (1798) του Vincenzo Camuccini

Ιστορική Γεωγραφία: Η Γαλιλαία την εποχή του Ιησού

«Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΕΜΑΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ».ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Περίληψη

Σε νομίσματα της πόλης της Αχαΐας Φθιώτιδας Λάρισας Κρεμαστής εικονίζεται ο μυθικός ήρωας Περσέας να κρατάει άρπη (:δρεπανόσχημα μαχαίρι) και το κεφάλι Γοργόνας αντίστοιχα. Σε άλλο νόμισμά της εικονογραφείται άρπη  που είναι στεφανωμένη.

Είναι γνωστό ότι το αρχαίο ελληνικό νόμισμα συνδέονταν με τις παραδόσεις της πόλης που το έκοψε. Η εικονογραφία των νομισμάτων αντιπροσωπεύει την κοινωνία που τα έχει εκδώσει. Είναι αποδείξεις και σύμβολα  κοινής ταυτότητας, εκτός από μέσα ανταλλαγής σε ένα τοπικό ή περιφερειακό εμπόριο. Οπότε πρέπει να ερευνηθεί η ιδεολογική χρήση του Περσέα από την Κρεμαστή Λάρισα.

Με το πρόσωπό του  έχουν συνδεθεί πολλοί ελληνικοί τόποι και δυναστικοί μύθοι. Ειδικά με το όνομα «Λάρισα» υπάρχει ειδική σχέση, αφού  προσδιορίζει τον τόπο στον οποίο πραγματοποιήθηκε ο χρησμός που είχε δοθεί στον παππού του ήρωα Ακρίσιο για το τέλος του. Αναφορές του Φερεκύδη δίνουν το δικαίωμα να σχετιστεί το γεγονός με την Κρεμαστή Λάρισα. Η κοπή σχετικών νομισμάτων από την πόλη ήταν απόδειξη της πίστης ότι η περιοχή της συνδέονταν με πανάρχαιες ελληνικές παραδόσεις, και αναδείκνυε το κύρος της,  που ήταν απαραίτητο  σε έναν τόπο με ευμάρεια, η οποία  προέρχονταν από τη γεωργική  παραγωγή  και τη μεταλλευτική δραστηριότητα.

Βρέθηκε η "υπογραφή" του προφήτη Ησαΐα;

Σε άρθρο του στο "Biblical Archaeology Review" (44:2, March/April May/June 2018) ο γνωστός αρχαιολόγος Eilat Mazar αναφέρεται στο εύρημα που τον τελευταίο καιρό έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον όλων των βιβλικών ερευνητών, τη σφραγίδα που βρέθηκε στα ερείπια του βασιλικού αρτοποιείου που χρησιμοποιούνταν μέχρι την καταστροφή του Νοτίου βασιλείου  από τους Βαβυλώνιους, στο βασιλικό προάστιο της Οφέλ, στην  αρχαία Ιερουσαλήμ (586 π.Χ.). 

Η συγκεκριμένη σφραγίδα, που προέρχεται από στρώμα της εποχής του Σιδήρου ανήκει, όπως καταγράφεται,  στον "Yesha'yah Nvy [?]". 

Πρόκειται για αξιωματούχο του βασιλιά που το παρωνύμιό του ήταν Nvy; Ή λείπει από το εύρημα το άρθρο  h  οπότε θα διαβαστεί hanavy=ο προφήτης; Δηλαδή στη σφραγίδα να γίνεται λόγος για τον προφήτη Ησαΐα ("Ησαΐας ο προφήτης") !

Για το ζήτημα  βλ. το περιοδικό Βiblical Αrchaeology Review (και η φωτό του ευρήματος προέρχεται από το περιοδικό)

Η παραβολή της Τελικής Κρίσης

Η μεταρρύθμιση του Λούθηρου

Μία απόπειρα παρουσίασης της μεταρρύθμισης του Λούθηρου σε κόμικ!

Η ταπείνωση και η αυταρέσκεια. Σχόλιο στην Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου

Πρώτη δημοσίευση στο ΤΑΛΑΝΤΟ. Η πρώτη σελίδα δε φωτογραφήθηκε σωστά. Για μεγέθυνση πατήστε με το mouse σε κάθε εικόνα

Πολύμνια Αθανασιάδη, “Η άνοδος της μονοδοξίας στην ύστερη αρχαιότητα”

Πολύμνια Αθανασιάδη, Η άνοδος της μονοδοξίας στην ύστερη αρχαιότητα, 

Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2017

Στο πλαίσιο μιας ιστορικής αφήγησης για την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία της ύστερης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη Μείζονα Μεσόγειο, η συγγραφέας αναλύει τις αλληλένδετες εξελίξεις οι οποίες συνεπέφεραν την αργή μεταμόρφωση ενός ανθρωποκεντρικού πολιτισμού σε θεοκεντρικό. Το ερμηνευτικό εργαλείο για την ανατομία της εποχής είναι η «μονοδοξία», έννοια που αποδίδει πιστότερα από τη συγγενή της μισαλλοδοξία την πορεία ενός ολόκληρου κόσμου προς τη μονόδρομη σκέψη.
Τα μοτίβα της προοδευτικής ταύτισης της κοσμικής εξουσίας με το θρησκευτικό κατεστημένο, της κατασκευής μιας δογματικής ορθοδοξίας (και -αντίστοιχα- της δαιμονοποίησης της αίρεσης) και, τέλος, της βίας, με την απροκάλυπτη μορφή της καταστολής και του διωγμού της διαφορετικότητας ή με την φαινομενικά ήπια μορφή του κηρύγματος και της ιεραποστολής, αποτελούν μερικά μόνο από τα νήματα που συνυφαίνουν τον ιστό του βιβλίου, συμβάλλοντας στην αποδόμηση του αισιόδοξου μοντέλου για τη ζωή στη μεσογειακή κοινωνία της όψιμης ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Το καθοριστικό συμβάν της εποχής είναι η ανάδυση της θρησκείας ως του κύριου παράγοντα για τη συγκρότηση ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων: μέσα σε έναν ολοένα και πιο οικουμενικό κόσμο, οι άνθρωποι βιώνουν τη μετάβαση από την πολιτική στη θρησκευτική αυτοσυνείδηση, διαδικασία την ολοκλήρωση της οποίας θα σφραγίσει η έλευση του ισλάμ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Από τον Αλέξανδρο στον Μωάμεθ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: ΥΣΤΕΡΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ Ή Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Σημασιολόγηση
Ιστορία μιας διαμάχης
Ταυτοτικά κάτοπτρα
Το φαντασιακό του αοράτου
Φευγαλέα ταυτότητα
Από τη μονοδοξία στη μισαλλοδοξία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΚΙΟ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ
Η κουλτούρα του αμφιθεάτρου
Το διάταγμα του Δέκιου
Αντίκτυπος και συνέπειες του διατάγματος του Δέκιου
Η ανάσταση του σώματος
Ο Δέκιος πρόδρομος του Κωνσταντίνου
Η οικουμενική σύνοδος
Γενική συναίνεση
Ο Ευσέβιος Καισαρείας και η Εκκλησιαστική Ιστορία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: "ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΕΚΤΟΣ" ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
Ο Ευσέβιος, θεωρητικός της επιτυχίας
Ευσέβιος, Κωνσταντίνος και Κωνστάντιος
Ο Ιουλιανός και ο ελληνισμός
Προς την απόλυτη εξουσία
Ύβρις και κάθαρσις: η φιλοσοφία της ιστορίας του Ιουλιανού
Οι εθνικοί θεοί
Μέγιστος αρχιερεύς και βασιλεύς
Η γλώσσα της διαφήμισης. Εις θεός Ιουλιανός βασιλεύς!
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ: Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ
Η απατηλή ανακωχή
Η γέννηση της ορθοδοξίας
Ο Νεστόριος
Η έκκληση για ομοδοξία
Η αίρεση και η κωδικοποίησή της
Ο θρίαμβος του δογματικού ανθολογίου και το τέλος της διαλεκτικής
Ο Ιουστινιανός και το τέλος του γέλιου
Η φωνή των αντιφρονούντων
ΑΝΤΙΣΤΙΞΗ: ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Ο χριστιανισμός ως παράγων αποπαγκοσμιοποίησης
Η οδός του μυστικισμού: σοφοί και σαλοί
ΕΠΙΜΕΤΡΟ: ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
Η φυσιογνωμία της εξουσίας
Το σκηνικό της βίας
Ο θρίαμβος της ορθοδοξίας
Η διάλυση του ιστού των πόλεων και η αποκοσμίκευση της αστικής ζωής
Κειμενικές κοινότητες
ΒΡΑΧΥΓΡΑΦΙΕΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Το Σχίσμα του 1054. Πηγές και Κείμενα

Εισαγωγική επεξήγηση: Σχίσμα είναι η διακοπή των σχέσεων. Σχίσμα στο Χριστιανισμό σημαίνει ότι οι χριστιανοί σταματούν την επικοινωνία μεταξύ τους και μία ομάδα θεωρεί ότι κατέχει την αλήθεια και πως οι υπόλοιπες δεν ερμηνεύουν σωστά τη χριστιανική διδασκαλία.

Κείμενα

Η προϋπόθεση

«Έξαρση του προβλήματος του Ανατολικού Ιλλυρικού παρουσιάστηκε όταν οι Σλάβοι της Βουλγαρίας έγιναν χριστιανοί και ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Βόρις θέλησε να βαπτισθεί. Ο Πάπας τότε αξίωσε αυτός να τον βαπτίσει, αφού η Βουλγαρία, κατά αρχαία παράδοση, ανήκε στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία του, ενώ οι Βυζαντινοί κανόνισαν νονός του να είναι ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας και τελετουργός του βαπτίσματος ο Πατριάρχης Φώτιος. Κι αυτό ακριβώς το δεύτερο έγινε. Ο Πάπας Νικόλαος τότε εξαπέλυσε βροντές και απειλές κι ο Φώτιος ανταποκρίθηκε κατηγορώντας τον μάλιστα αυτή τη φορά σε επιστολή του για αποκλίσεις από την ορθή πίστη! Η κυριότερη εξ αυτών είναι αυτή περί του Filioque…

Υπ' αυτές τις ιστορικές συνθήκες έγινε θέμα μεταξύ των δύο Εκκλησιών το Filioque για πρώτη φορά. Τα γεγονότα του έτους 866 μ.Χ. αποτελούν το Πρώτο Σχίσμα Ανατολής και Δύσης! Μόλις όμως αφανίστηκε ο αυτοκράτορας Βάρδας και έπεσε από το πατριαρχείο ο Φώτιος, που τον διαδέχθηκε ο Ιγνάτιος, πολύ φίλος του Πάπα, οι σχέσεις των δύο Εκκλησιών αποκαταστάθηκαν και διατηρήθηκαν έτσι μέχρι το 1051…»

Σάββας Αγουρίδης, Η ιστορική διάσταση του filioque

Τα αίτια του Σχίσματος για τους Βυζαντινούς

« Ο Μιχαήλ ο πατριάρχης αμέσως μετά τη χειροτονία του διέγραψε τον Πάπα της Ρώμης από τα Δίπτυχα, προβάλλοντας σαν αιτία το ζήτημα των Αζύμων. Συμφωνούσε με αυτό ο Πέτρος, πατριάρχης της Αντιοχείας και ο Λέων αρχιεπίσκοπος της Βουλγαρίας»

Ιωάννης Σκυλίτσης, Σύνοψις Ιστοριών 9,7

«…Το Σχίσμα των Εκκλησιών δημιουργήθηκε όταν ο πάπας Λέων ο Συρφρών παράγγειλε στους Ιταλούς να τελούν τη θεία κοινωνία με άζυμο ψωμί, φανερά κήρυξε την προσθήκη στο άγιο σύμβολο, και ξύρισε τα γένια (των κληρικών)»

Γεώργιος Σφραντζής, Χρονικόν 4»

Επεξηγήσεις

Filioque: Είναι σύνθετη λατινική λέξη ( filio+ que)  και σημαίνει και εκ του Υιού. Προστέθηκε από δυτικούς θεολόγους στο 8^ο άρθρο του Συμβόλου της Πίστης, και με αυτόν τον τρόπο το Άγιο Πνεύμα φαίνονταν να εκπορεύεται και από τον Πατέρα και από τον Υιό.

Άζυμο Ψωμί: Το ψωμί που γίνεται μόνο με αλεύρι και νερό, χωρίς προζύμι. Χρησιμοποιείται από τη Δυτική Εκκλησία για την τέλεση της Θείας Ευχαριστίας

Ερωτήσεις

1.      Ποιο γεγονός οδήγησε στο Πρώτο Σχίσμα της Ανατολικής από τη Δυτική Εκκλησία;

2.      Ποια είναι η γνώμη σας για τα αίτια του Σχίσματος, όπως αυτά καταγράφηκαν από τους Βυζαντινούς; Για την απάντησή σας να λάβετε υπόψη, αφού ρωτήσετε τον καθηγητή σας, τη νοοτροπία της Βυζαντινής κοινωνίας.

Το γεγονός

«Τα πράγματα οξύνθηκαν περισσότερο εξαιτίας συγκρούσεων στη Νότια Ιταλία. Ο πάπας σε συνεργασία με Φράγκους και Νορμανδούς επεδίωξε την εισαγωγή ρωμαϊκών εκκλησιαστικών εθίμων στις εκκλησιαστικές επαρχίες Απουλίας, Καλαβρίας και Σικελίας, με απώτερο στόχο να τις αποσπάσει από την Κωνσταντινούπολη. Δεν δίστασε να καθαιρέσει τον αρχιεπίσκοπο Σιπόντου και να προσαρτήσει την επαρχία στη λατινική Αρχιεπισκοπή Βενεβέντου. Τα ανατολικά έθιμα απαγορεύθηκαν και καταδικάστηκαν συνοδικά στην Ιταλία. Ο πατριάρχης Μιχαήλ Κηρουλάριος ως αντίποινα απαγόρευσε την τήρηση των λατινικών εθίμων από τους Λατίνους της Πόλης και απείλησε με κλείσιμο ναών και μονών σε μη συμμόρφωση (1052). Με προτροπή του ο Αχρίδος Λέων έγραψε στον Τρανίας της Απουλίας Ιωάννη επιστολή που καταδίκαζε τα λατινικά έθιμα, προς προφύλαξη του πληρώματος.

Ο καρδινάλιος Ουμβέρτος με εντολή του πάπα Λέοντος Θ' όχι μόνο συνέταξε απάντηση προς Κηρουλάριο και Λέοντα καθώς και αναίρεση των κατηγοριών της Ανατολής κατά των λατινικών εθίμων, αλλά και μετέβη με άλλους δύο κληρικούς στην Κωνσταντινούπολη….Στις 16 Ιουλίου 1054, στην ώρα του Εσπερινού, εισήλθε στον ναό της του Θεού Σοφίας και άφησε πάνω στην Αγία Τράπεζα έγγραφο-αναθεματισμό για τον πατριάρχη, τον Αχρίδος Λέοντα και τους ομόφρονές τους…».

Δ.Β. Γόνης, Πώς φθάσαμε στο θρησκευτικό σχίσμα

Επεξηγήσεις

Ο Μιχαήλ Κηρουλάριος ήταν πατριάρχης Κωνσταντινούπολης την εποχή του Σχίσματος και ο καρδινάλιος Ουμβέρτος ήταν απεσταλμένος του Πάπα της Ρώμης Λέοντα στην Κωνσταντινούπολη με αποστολή να διευθετήσει τις διαφορές μεταξύ των δύο Εκκλησιών.

Αναθεματισμός/Αφορισμός  σημαίνει την έξωση από το χώρο της Εκκλησίας και κατά συνέπεια την απώλεια της σωτηρίας.

Ερωτήσεις

Ποιες ήταν οι πολιτικές παράμετροι που οδήγησαν στο Σχίσμα των δύο Εκκλησιών;

Αξιολογείστε το γεγονός που οδήγησε στο Σχίσμα των Εκκλησιών.  Πιστεύετε ότι, εξαιτίας αυτού θα έπρεπε οι χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσης να διακόψουν την επικοινωνία;

Προσπάθειες άρσης του Σχίσματος των Εκκλησιών

«Αφού έφυγαν (: οι εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που είχαν προσπαθήσει να ενωθούν οι Χριστιανοί την εποχή των Παλαιολόγων -1438 περίπου- για να αντιμετωπιστούν οι Τούρκοι) από τη Βενετία, από την  ξηρά ήρθαν στη Φερράρα (1438). Και εκεί, αφού άρχισαν τη Σύνοδο, έπεσε στην πόλη θανατηφόρα νόσος. Και από εκεί σηκώθηκαν και ήρθαν στην Φλωρεντία.

Επικεφαλής από μέρους των Ελλήνων αρχιερέων ήταν ο επίσκοπος Εφέσου Μάρκος, από των Ιταλών ο καρδινάλιος του Τιμίου Σταυρού Ιουλιανός….

Έγιναν πολλές συνελεύσεις. Τέλος αφού τελείωσε η διαφωνία και συμφώνησαν οι Ιταλοί με τους Έλληνες, εκτός από τα Μάρκο, δημιουργήθηκε συμφωνία, και ορκίστηκαν και καταράστηκαν να μην πάνε ενάντια σε αυτή ποτέ. Το κέντρο της συμφωνίας ήταν πως το άγιο πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και από τον Υιό…..

Έφυγαν ο Βασιλιάς (Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος) και οι αρχιερείς, και ήρθαν στη Βενετία από τη στεριά με φροντίδα και έξοδα του Πάπα (και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη).

Τους  αρχιερείς, αμέσως, αφού κατέβηκαν από τα πλοία, άρχισαν, σύμφωνα με τη συνήθεια, να τους ασπάζονται αυτοί που παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη και τους ρωτούσαν: « Πως πήγαμε, νικήσαμε;». Αυτοί αποκρίνονταν; «πουλήσαμε την πίστη μας, ανταλλάξαμε με την ασέβεια την ευσέβεια, προδώσαμε την καθαρή θεία κοινωνία και γίναμε αζυμίτες»…» και γιατί υπογράψατε;» ρωτούσαν, «φοβηθήκατε τους Φράγκους;» Και συνέχιζαν να τους ρωτούν « Βασάνισαν οι Φράγκοι κάποιον από εσάς, σας μαστίγωσαν, ή σας έβαλαν στη φυλακή;» «Όχι», «Τότε πως;»  «Το χέρι μας υπέγραψε» έλεγαν «μακάρι να κοπεί. Η γλώσσα ομολόγησε. Μακάρι να ξεριζωθεί!»

Μιχαήλ Δούκας, Ιστορία Τουρκοβυζαντινή 31

Επεξηγήσεις

Μετά το Σχίσμα έγιναν  προσπάθειες για την ένωση των Εκκλησιών. Τα ελατήρια γι’ αυτήν την κίνηση ήταν κυρίως πολιτικά. Οι κυριότερες επιχειρήθηκαν με τη Σύνοδο της Λυών (1274) και με τη Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439)

Ερωτήσεις

Γιατί η Σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας έγινε σε ιταλικό έδαφος και όχι στην Κωνσταντινούπολη;

Για ποιους λόγους, πιστεύετε, οι αρχιερείς της Ορθόδοξης Εκκλησίας πρώτα υπέγραψαν τη συμφωνία της Συνόδου και μετά μετάνιωσαν γι’ αυτό;

Ανακεφαλαίωση

Τα αίτια του Σχίσματος του 1054 ήταν κυρίως οι διαφορές που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας. Σε αυτές προστέθηκαν οι προσπάθειες του παπικού θρόνου να εισαγάγει ρωμαϊκά εκκλησιαστικά έθιμα στην περιοχή της Κάτω Ιταλίας και της Σικελίας. Βέβαια τα ίδιο το γεγονός του Σχίσματος, στο οποίο πρωταγωνίστησαν ο πατριάρχης Μιχαήλ Κηρουλάριος και ο καρδινάλιος Ουμβερτος,  δεν ήταν πολύ σημαντικό.

Μετά από αυτό έγιναν προσπάθειες για ένωση των Εκκλησιών που υπαγορεύονταν κυρίως από πολιτικούς λόγους, και δεν καρποφόρησαν.

Γενική επεξεργασία- Άσκηση

Να λύσετε το σταυρόλεξο που ακολουθεί:

	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11
1
2		////////	/////////		///////	///////		////////			///////
3		/////////	///////		///////	///////					//////
4			/////////								/////
5							////////		/////
6		////////		//////			////////
7				//////			//////
8							////////
9						//////
10					///////					///////
11		////////	////////								///////

Ορισμοί:

Οριζόντια:

1. Μιχαήλ….Ονομάζονταν ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης το 1054

3. Σε αυτή τα χώρα έχει την έδρα του ο Πάπας

11. Σε αυτή την πόλη άρχισε τις εργασίες της η Σύνοδος του 1438-1439

Κάθετα:

1. Αυτός ήταν ο τίτλος του απεσταλμένου της Δυτικής Εκκλησίας που πήγε στην Κωνσταντινούπολη.

3…άρτος : με αυτόν μεταλαμβάνουν στη δυτική εκκλησία

5. Η προσθήκη του filioque έγινε στο Σύμβολο της ……

6. Έτσι ονομάζεται ο επίσκοπος της Ρώμης

8. Σε αυτή την πόλη τελείωσε τις εργασίες της η Σύνοδος του 1438-1439

10. Το όνομα του απεσταλμένου της Δυτικής Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη το 1054

11. Έτσι ονομάζονταν ο αρχηγός της αντιπροσωπείας της ορθόδοξης εκκλησίας που έλαβε μέρος στη σύνοδο του 1438-1439.

ΝΠ

Το πολιτιστικό περιβάλλον του βιβλικού Ισραήλ

   Το πολιτιστικό περιβάλλον του βιβλικού Ισραήλ by Nikolaostheologoimauropinaka on Scribd