Προεπισκόπηση της νέας έκδοσης της Καινής Διαθήκης

Αντιγράφουμε από την εξαιρετική ιστοσελίδα του κ. Μόσχου Γκουτζιούδη "ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ" : "Στην ιστοσελίδα της Society of Biblical Literature μπορεί κανείς να δει τις αλλαγές στη μορφή του κειμένου της 28ης έκδοσης των Nestle-Aland. Υπάρχει δείγμα σελίδας με τις σημειώσεις στο περιθώριο και το υπόμνημα.

Δείτε τον σύνδεσμο παρακάτω:

http://www.sbl-site.org/assets/pdfs/AZ_NestleAland.pdf ". (Για να δείτε την ανάρτηση πατήστε εδώ ). 

Frank Moore Cross (1921-2012): Ένας μεγάλος έφυγε από κοντά μας!

Ο Frank Moore Cross, καθηγητής Εβραϊκών και άλλων Ανατολικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ειδικός στη μελέτη των χειρογράφων της Νεκρής θάλασσας  και των αρχαίων επιγραφών της περιοχής ήταν ένας από τους πλέον σεβαστούς και έγκυρους επιστήμονες. Αυθεντία σε θέματα που σχετίζονταν με την Παλαιά Διαθήκη και τον πολιτιστικό της περίγυρο με σπουδαίο συγγραφικό έργο. Ο γράφων του χρωστάει ευγνωμοσύνη γιατί με το άρθρο του The council of Yahweh in Second Isaiah, (Journal of Near Eastern Studies, 12,  4 (Oct., 1953), σ.  274-277) ανέδειξε πολλούς προβληματισμούς που τον βοήθησαν. Παράλληλα ήταν αυτός που καθοδήγησε τον Theodore Ε. Mullen  Jr. στη συγγραφή της διδακτορικής του διατριβής που αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της σχετικής έρευνας,  The Assembly of the Gods. The Divine Council in Canaanite and Early Hebrew Literature, Chico Ca. 1980. Περισσότερα για τον Frank Moore Cross διαβάστε πατώντας εδώ. Να είναι αιωνία η μνήμη του!

Το αίνιγμα του Ιωθάμ και τα ....φουσκωμένα μπαλόνια

Στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο των Ηρώων, δηλαδή στο βιβλίο των Κριτών, περιέχεται το αίνιγμα του Ιωθάμ (Κρ 9, 7-150 Το παραθέτουμε στη συνέχεια (Μετάφραση των Ο΄ ):


"7 καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Ιωαθαμ καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔστη ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους Γαριζιν καὶ ἐπῆρεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἀκούσατέ μου ἄνδρες Σικιμων καὶ ἀκούσαι ὑμῶν ὁ θεός


8 πορευόμενα ἐπορεύθησαν τὰ ξύλα τοῦ χρῖσαι ἑαυτοῖς βασιλέα καὶ εἶπον τῇ ἐλαίᾳ βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν

9 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἐλαία ἀφεῖσα τὴν πιότητά μου ἣν ἐν ἐμοὶ ἐδόξασεν ὁ θεὸς καὶ ἄνθρωποι πορευθῶ ἄρχειν τῶν ξύλων

10 καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ συκῇ δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν

11 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ συκῆ ἀφεῖσα τὴν γλυκύτητά μου καὶ τὸ γένημά μου τὸ ἀγαθὸν πορευθῶ ἄρχειν ἐπὶ ξύλων

12 καὶ εἶπαν τὰ ξύλα τῇ ἀμπέλῳ δεῦρο βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν

13 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ ἄμπελος ἀφεῖσα τὸν οἶνόν μου τὴν εὐφροσύνην τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ τῶν ἀνθρώπων πορευθῶ ἄρχειν ξύλων

14 καὶ εἶπαν τὰ ξύλα πρὸς τὴν ῥάμνον δεῦρο σὺ βασίλευσον ἐφ᾽ ἡμῶν

15 καὶ εἶπεν ἡ ῥάμνος πρὸς τὰ ξύλα εἰ ἐν ἀληθείᾳ ὑμεῖς χρίετέ με εἰς βασιλέα ἐφ᾽ ὑμῶν δεῦτε πεποίθατε ἐν τῇ σκέπῃ μου καὶ εἰ μή ἐξέλθοι πῦρ ἐκ τῆς ῥάμνου καὶ καταφάγοι τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου"

Είναι η γνωστή ιστορία με την αγκαθιά που ήθελε να βασιλέψει στα δένδρα. Ο Ιωθάμ την είπε για να τονίσει την αποστροφή του στη βασιλεία που είχαν προσφέρει στον Αβιμέλεχ οι κάτοικοι της Συχέμ. Τον θεωρούσε δηλαδή ανίκανο, χωρίς προσόντα, εκτός από του ότι  ανήκε στην οικογένεια του Ιεθουβάαλ (Γεδεών). Γιατί τη θυμηθήκαμε; μα είναι πανεύκολο. Η καθημερινότητά μας έχει πολλούς "Αβιμέλεχ". Κάποτε είχαν ένα ακαταμάχητο προσόν: μία κομματική ταυτότητα! Τίποτα άλλο! Και μπορεί, χάρη σε αυτή να γίνονταν ακόμη και διευθυντές σχολείων. Και να έδειχναν σοφοί και με κύρος! Μα θα μου πείτε υπάρχουν τέτοιοι; Μμμμ! Το κακό ξέρετε ποιο είναι; Όχι ότι υπάρχουν, αλλά το φουσκωμένο μπαλόνι που κρύβουν μέσα τους. Ας προσέχουν όμως! Όταν το μπαλόνι σκάσει, αποκαλύπτεται ότι μόνο αέρα περιείχαν!

Ο πάπυρος για τη "σύζυγο του Ιησού"

Διαβάστε στο ΒΗΜΑgazino μία πολύ καλή παρουσίαση για το κοπτικό σπάραγμα που κάνει λόγο για τη σύζυγο του Ιησού πατώντας εδώ. Να τονιστεί πάντως πως, σε κάθε περίπτωση,  ο πάπυρος -είτε είναι αληθινός ή πλαστός-  συνδέεται με  αντιλήψεις και  απόψεις που κυκλοφορούσαν στις πρώτες χριστιανικές κοινότητες και όχι με τον ιστορικό Ιησού.
Ακολουθεί, στη συνέχεια, η μετάφραση του επίμαχου αποσπάσματος (Πηγή  για την εικόνα:  Francis Watson,  “The Gospel of Jesus’ Wife: How a fake Gospel-Fragment was composed” και 

e-homoreligiosus.blogspot.gr/2012/09/francis-watson-gospel-of-jesus-wife-how.html, από όπου προέρχεται και η μετάφραση)

1] «όχι [σε] εμένα. Η μητέρα μου μού έδωσε ζω[ή...»
2] Οι μαθητές είπαν στον Ιησού: «[
3] αρνηθεί. Η Μαρία είναι άξια για αυτό³⁵ . [
4] ...» Ο Ιησούς τους είπε: «Η σύζυγός μου . . [
5] ... θα μπορέσει να είναι μαθήτριά μου . . [
6] Ας φουσκώσουν οι πονηροί άνθρωποι ... [
7] Όσο για εμένα, κατοικώ μαζί της ώστε να . [
8] μια εικόνα [

³⁵ Ή εναλλακτικά: Η Μαρία δ[εν] είναι άξια για αυτό.

Τιμωρία, η σκοτεινή όψη της σεξουαλικότητας

Ένα από τα πλέον απολαυστικά και ενδιαφέροντα βιβλία που έχουμε διαβάσει! Βρείτε το οπωσδήποτε!  Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
" Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι οι ατομικές τιμωρίες των αμαρτωλών στην Κόλαση, όπως αυτές απεικονίζονται στην ορθόδοξη εικονογραφία. Στις παλαιότερες παραστάσεις του είδους, η τιμωρία των αμαρτωλών αποδιδόταν συνοπτικά, δίχως να παρέχονται στοιχεία ή κάποιες ενδείξεις για την αμαρτία την οποία διέπραξαν. Αργότερα, κυρίως στους αιώνες της τουρκοκρατίας, παρατηρείται μια ρεαλιστικότερη απόδοση των ποινών, καθώς νέοι εικονογραφικοί τύποι εμφανίζονται, προβάλλοντας τα επαγγελματικά σύμβολα του τιμωρημένου και τονίζοντας το μέλος του σώματος που διέπραξε το αμάρτημα. Στις παραστάσεις αυτές η εικαστική γλώσσα προτάσσει και αναπαράγει τις ισχύουσες κοινωνικές συμπεριφορές και αντιλήψεις για τον κοινωνικό ρόλο του άνδρα και της γυναίκας και για τον τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνεται και κατανέμεται η αμαρτία στα δύο φύλα. Στις παραστάσεις των κολασμένων, το μέλος του σώματος που υποφέρει προσδιορίζει και το είδος της αμαρτίας που διαπράχθηκε.


[...] Οι ποινές αυτές υπαινίσσονται σαφώς σωματικές ερωτικές πράξεις και είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις κοινωνικές κατασκευές του φύλου και τα στερεότυπα περί ανδρισμού". Για να διάβάσετε κριτική πατήστε εδώ ( του Αναστάση Βιστωνίτη στο ΒΗΜΑ).

H κορυφαία στιγμή του μαθήματος των Θρησκευτικών

Χωρίς αμφιβολία η κορυφαία στιγμή του μαθήματος των Θρησκευτικών ήταν η συμμετοχή του στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Και είμαστε απόλυτοι εδώ! Σημαντικό είναι μόνο ό,τι  καταξιώνει η κοινωνία. Διαφορετικά σε τι χρησιμεύει; Η απάντηση στο ερώτημα δική σας! (Στη φωτό τα θέματα της Β' Λυκείου)

Η ιστορική έρευνα και ο πρώιμος Χριστιανισμός

Διαβάστε στην ηλεκτρονική έκδοση της Washingtonpost πατώντας εδώ για ένα σπάραγμα παπύρου με κοπτική γραφή. Σε αυτό   υπάρχει η έκφραση "η σύζυγός μου" η οποία καταγράφεται πως ειπώθηκε από τον Ιησού,   Το εύρημα, που προέρχεται από ιδιωτική συλλογή, το εξέτασε η καθηγήτρια του Harvard Karen King που τόνισε την ελληνική προέλευσή του από το 2ο αι μΧ. Ταυτόχρονα οι ειδικοί υπογράμμισαν το γνωστικό του χαρακτήρα. Να τονιστεί εδώ πως εντάσσεται στο γενικότερο γνωστικό κλίμα που έκανε λόγο για συζυγίες, και σε καμία περίπτωση δε μπορεί να θεωρηθεί πως έχει ιστορική βάση. Εντούτοις αναδεικνύει την ανάγκη της επιστημονικής έρευνας των απαρχών του Χριστιανισμού, χάρη στην οποία εμφανίζεται η αλήθεια και απομονώνονται αντιλήψεις ομάδων της Ύστερης αρχαιότητας που προσπαθούσαν να δημιουργήσουν ένα κλίμα σύμφωνο με τις αντιλήψεις τους,  χρησιμοποιώντας  φαντασιακές καταγραφές. Λεπτομερή παρουσίαση στην ελληνική γλώσσα θα βρείτε στο Ιστολόγιο Βιβλικών Σπουδών της κας Αικατερίνης Τσαλαμπούνη πατώντας εδώ.

Πάπυροι Οξύρρυγχου: Η αρχή από την προς Ρωμαίους επιστολή

 Η αρχή από την προς Ρωμαίους επιστολή σύμφωνα με τον  CCIX πάπυρο της Οξύρρυγχου. Η καταγραφή έγινε περίπου το 316 μΧ. (πηγή: Grenfell B -Hunt A. (ed with trans and notes), The Oxyrhynchus Papyri, Part II, London 1899) 

Η Αποστολική Σύνοδος των Ιεροσολύμων

H ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Το έτος 48 μ.Χ. ήταν σημαντικό για την μετέπειτα πορεία του χριστιανισμού. Ο Παύλος με το Βαρνάβα είχαν επιστρέψει από την Α΄ Αποστολική περιοδεία (Κύπρος-Μ. Ασία), και διηγήθηκαν στους πιστούς της κοινότητας της Αντιόχειας όσα έκανε ο Θεός μ’ αυτούς, και ότι άνοιξε την πόρτα της πίστης και στους Εθνικούς. Πολλοί χάρηκαν, αλλά κάποιοι που είχαν έρθει από τα Ιεροσόλυμα στην Αντιόχεια, δίδασκαν στους αδερφούς πως πρέπει να περιτμηθούν για να μπορέσουν να σωθούν (Πρ. 14, 27 ∙ Πρ. 15,1). Δημιουργήθηκε μεγάλη ταραχή, και οι δύο Απόστολοι μαζί με άλλους χριστιανούς από την Αντιόχεια πήγαν στα Ιεροσόλυμα για να λύσουν το ζήτημα μαζί με τους άλλους Απόστολους και τους Πρεσβύτερους.

Όπως γίνεται αντιληπτό η υπόθεση σχετίζονταν με το μέλλον της Εκκλησίας. Αν γίνονταν δεκτή η θέση των χριστιανών των Ιεροσολύμων ο χριστιανισμός θα υποβαθμίζονταν, και οι συνέπειες για τη μετέπειτα πορεία του πιθανόν να ήταν  ολέθριες. Αυτό το γνωρίζουν οι Απόστολοι και έτσι συγκαλείται η Αποστολική Σύνοδος στην οποία ήταν καθοριστικός ο ρόλος των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, την μνήμη των οποίων γιορτάζει η Εκκλησία μας αυτές τις ημέρες.

Οι δύο Απόστολοι από την αρχή τονίζουν ότι ο Θεός δε θέλει να φορτωθούν οι χριστιανοί βάρη που είναι περιττά. Ο Παύλος μαζί με το Βαρνάβα αφηγούνται τους σταθμούς της περιοδείας τους και την επιτυχία που είχε το κήρυγμα του ευαγγελίου στους πρώην ειδωλολάτρες. Τότε κάποιοι από την παράταξη των Φαρισαίων που είχαν πιστέψει, έλεγαν ότι πρέπει οι εθνικοί να περιτέμνονται και να τηρούν τις διατάξεις του Μωυσή.

Οι Απόστολοι συζητούν αυτό το σημαντικό θέμα. Λαμβάνει κατόπιν το λόγο ο Πέτρος. Τονίζει ότι ο Θεός που γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων, έδωσε σημάδι ότι και οι εθνικοί μπορούν να σωθούν, αφού τους χορηγήθηκε το Άγιο Πνεύμα. Δεν έκανε καμία διάκριση ανάμεσα στους Ιουδαίους και τους ειδωλολάτρες, αλλά καθάρισε με την πίστη τις καρδιές τους. Οπότε δεν πρέπει να φορτωθεί κανένας ζυγός στον τράχηλο των χριστιανών, τον οποίο μάλιστα δε μπόρεσαν να σηκώσουν αυτοί που κατάγονταν από τον Ιουδαϊσμό.

Ύστερα όλοι άκουσαν το Βαρνάβα και τον Παύλο, που διηγούνταν τα θαύματα που έκανε ο Θεός, μέσω αυτών, στους εθνικούς. Ο Ιάκωβος, στη συνέχεια, υπογράμμισε και αυτός να μην επιβαρυνθούν οι εθνικοί που επιστρέφουν στο χριστιανισμό.

Για το θέμα είναι χαρακτηριστικά τα παρακάτω που επισημαίνει ο ιερός Χρυσόστομος: «Όρα», λέει, «πως δείκνυσι τον Θεόν δι’ αυτού φθεγγόμενον, και ουδέν ανθρώπινον. Και ο καρδιογνώστης Θεός εμαρτύρησεν αυτοίς.  Επί την πνευματικήν ανάγει μαρτυρίαν αυτούς. Δους αυτοίς το Πνεύμα το άγιον, καθώς και ημίν. Όρα πως πανταχού εξισοί τα έθνη. Και ουδέν διέκρινε μεταξύ ημών τε και αυτών, τη πίστει καθαρίσας τας καρδίας αυτών. Από της πίστεως μόνης, φησί, των αυτών έτυχον. Κακείνων ταύτα εντρεπτικά∙ μάλλον δε εκείνους διδάξαι δύναται, ότι πίστεως δει μόνης, και ουκ έργων ουδέ περιτομής. Ου γαρ δη υπέρ των εθνών απολογούμενοι ταύτα λέγουσι μόνον, αλλά κακείνους παιδεύοντες αποστήναι του νόμου. Αλλά τέως ούπω λέγουσι τούτο. Νυν ουν τι πειράζετε τον Θεόν επιθείναι ζυγόν επί τον τράχηλον των μαθητών ον ούτε οι πατέρες ημών, ούτε ημείς ισχύσαμεν βαστάσαι. Αλλά δια της χάριτος του Κυρίου Ιησού πιστεύομεν σωθήναι, καθ’ ον τρόπον κακείνοι» ( Εις τας Πράξεις των Αποστόλων, Ομιλία ΛΔ, 60,235).

Ο σχολιασμός του Ιωάννη Χρυσοστόμου τονίζει ότι ο Θεός έδωσε το Άγιο Πνεύμα και στους ειδωλολάτρες που μεταστράφηκαν στο χριστιανισμό. Για το Θεό όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Δεν γίνεται καμία διάκριση ανάμεσα στους ανθρώπους, και όλοι σώζονται με τη χάρη του Κυρίου Ιησού.

Το συμπέρασμα που βγαίνει λοιπόν από τους λόγους των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Αποστολική Σύνοδο και από την ανάλυση του ιερού Χρυσοστόμου είναι πως μέσα στην εκκλησία δεν υπάρχουν διακρίσεις και όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι για το Θεό. Επομένως δε χρειάζονταν τα πρόσθετα βάρη στους ώμους των εθνικών που γίνονταν χριστιανοί.

Η Αποστολική Σύνοδος, με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, πήρε την απόφαση να μην επιβληθεί στους χριστιανούς τίποτα περιττό. Αρχίζει κατόπιν η Δεύτερη Αποστολική περιοδεία του Παύλου (49-52). Συνοδοί του είναι ο Σίλας, ο Τιμόθεος και ο Λουκάς. Στη διάρκειά της επισκέπτονται την Ελλάδα, και έτσι ο Απόστολος των Εθνών γίνεται ο ιδρυτής της ελληνικής εκκλησίας.

***

Το συμπέρασμα είναι πως η συμμετοχή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου ήταν καθοριστική για τη μετέπειτα πορεία της ιεραποστολής στους εθνικούς. Στήριξαν, εκτός των άλλων, με τις παρεμβάσεις τους την υπόθεση της  διάδοσης του χριστιανικού μηνύματος σε όλους. Αξίζει λοιπόν, τελειώνοντας, να παρατεθεί ένα απόσπασμα από τον έπαινο που απευθύνει σε αυτούς, ένας βυζαντινός λόγιος, ο Γεώργιος Ακροπολίτης, που έζησε τον 13^ο αιώνα. Όπως γράφει λοιπόν: « Αλλ’ ω δυάς η κορυφαία των μαθητών του Χριστού –επισυναπτέον γαρ μοι πάλιν- οι της ολομελείας της δωδεκάδος των μαθητών οφθαλμοί, οι φωστήρες οι παμφαέστατοι, ουχ ο μεν εις ημέραν φαύσιν τεθείς ο δε νυκτός την δαδούχησιν, αλλά και άμφω ημερινοί και την νύκτα της αγνοίας διώκοντες και ως εν ημέρα ευσχημόνως τους διδασκομένους περιπατείν αναπείθοντες, οι θρόνοι της Χριστού ανακλήσεως, εφ’ ων ο διπλούς ανεπαύσατο Κύριος, τα δένδρα του παραδείσου τα αγλαόκαρπα, ων οι μεταλαμβάνοντες την αφθαρσίαν απολαμβάνουσιν, οι δίκρουνοι ποταμοί των διδαγμάτων Χριστού, εξ ων οι πίοντες ουκ αποθνήσκουσιν αλλά μεταστοιχειούνται προς το αθάνατον, αι διτταί του πνεύματος μάχαιραι το κρείττον από του χείρονος διατέμνουσαι. Ω πλάκες έμψυχοι, εν αις τα της Καινής Διαθήκης εγκαταγέγραπται∙ ω στύλοι δύο πυρίπνοοι τον νέον καθοδηγούντες λαόν ….ω Πέτρε και Παύλε –χαίρω γαρ τοις υμετέροις ονόμασιν, έχουσιν γαρ εις αρετήν και παράκλησιν» (Γεωργίου του Ακροπολίτου, Λόγος εις τους Αγίους και Πανευφήμους μεγάλους Αποστόλους Πέτρον και Παύλον, 27).

 Ν. Παύλου

Αρχαιολογική ανακάλυψη με βιβλικό ενδιαφέρον

Σε εργασίες για διάνοιξη δρόμου κοντά στη Be'er Sheva ήρθαν στην επιφάνεια ερείπια κωμόπολης, στην οποία, εκτός των άλλων, υπήρχε Συναγωγή και χώρος τελετουργικών καθαρμών. Για να διαβάσετε σχετικό άρθρο πατήστε εδώ (η φωτό προέρχεται από το σχετικό άρθρο)

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, από τον Οκτώβριο ξεκινάει η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Ασφαλώς και είναι –κατά τη γνώμη μου- ένα πολύ θετικό βήμα, αν σκεφτεί κανείς πως τα τελευταία τριάντα χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική αξιολόγηση σε ένα λειτούργημα που έχει ως σκοπό του να παρέχει ένα πολύτιμο αγαθό, την παιδεία, και να δίνει στην κοινωνία μας ολοκληρωμένες προσωπικότητες, τους αυριανούς πολίτες. Να τονιστεί εδώ πως για αυτή την έλλειψη δεν ευθύνονται οι εκπαιδευτικοί, αλλά πρακτικές του παρελθόντος που δε στόχευαν να βοηθήσουν το δάσκαλο στο σπουδαίο και δύσκολο έργο του.

Είναι ζητούμενο βέβαια ποιο θα είναι το περιεχόμενο της αξιολόγησης. Θα παραμείνει μόνο στην προσφορά του μορφωτικού αγαθού, ή θα επεκταθεί και σε άλλες αρμοδιότητες που έχουν οι εκπαιδευτικοί (για παράδειγμα εξωδιδακτικές εργασίες, απαραίτητες για τη λειτουργία του σύγχρονου σχολείου, συνεργασία με γονείς, φορείς της τοπικής κοινωνίας, πρωτοβουλίες πέρα από τα απαραίτητα καθήκοντα κ.α.) .  Για την απάντηση πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός πως δε μπορεί να διαχωριστούν οι καθαρά διδακτικές δραστηριότητες από τις υπόλοιπες, αφού όλες εντάσσονται μέσα στη λειτουργία του σχολείου. Επομένως μία ολοκληρωμένη θεώρηση του έργου του κάθε εκπαιδευτικού θα είναι η πλέον δίκαιη και ορθή.

Η αξιολόγηση θα πρέπει να αφορά όλους όσους εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία (Διευθυντές Εκπαίδευσης, Σχολικούς Συμβούλους, Διευθυντές σχολείων, Αποσπασμένους σε διάφορες υπηρεσίας κοκ) και όχι μόνο τους  μάχιμους δασκάλους των σχολείων.  Και εννοείται ότι οι άριστοι πρέπει να αμείβονται -χωρίς αμφιβολία- και ηθικά και υλικά. Ταυτόχρονα είναι ανάγκη να επισημαίνει τις οποιεσδήποτε αδυναμίες, που μπορεί να είναι και παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, και να φροντίζει για τη θεραπεία τους. Αυτό σημαίνει πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συνδεθεί με τον –ούτως ή άλλως- πενιχρό μισθό των λειτουργών της εκπαίδευσης,  ούτε με τη βαθμολογική τους εξέλιξη. Άλλωστε είναι γνωστό πως η ανέχεια όχι μόνο δε θα μπορέσει να βοηθήσει στη λύση των αδυναμιών που ενδέχεται να παρουσιάσουν, κατά την αξιολόγηση, κάποια μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά θα τις επιτείνει, αφού θα δημιουργήσει πολλαπλά προβλήματα.

Τέλος είναι απαραίτητο,  οι αξιολογητές να έχουν αξιολογηθεί προηγουμένως πολλαπλάσια σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς. Νομίζουμε πως αυτοί που θα κληθούν να εφαρμόσουν το θεσμό, θα πρέπει  αυτό να το ζητήσουν με επιμονή!

Το ζήτημα βέβαια είναι αν θα έπρεπε να προηγηθεί μία -πραγματικά ουσιαστική-  επιμόρφωση για όλους τους εκπαιδευτικούς, προτού αρχίσει η αξιολόγηση! Είναι σίγουρο ότι πολλοί θα επιθυμούσαν να γνωρίσουν νέες μεθόδους διδασκαλίας, νέα εκπαιδευτικά εργαλεία και σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές τις οποίες θα αξιοποιήσουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η επιμόρφωση θα είναι ένα «δημιουργικό» εργαλείο των εκπαιδευτικών,  και θα βοηθούσε, σε συνδυασμό με μία «θεραπευτική» αξιολόγηση, στη δημιουργία ενός σχολείου που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Η αξιολόγηση, μπορεί να συνεισφέρει λοιπόν, σε συνδυασμό με την επιμόρφωση για όλους τους εκπαιδευτικούς, στην προσπάθεια για ένα σημερινό σχολείο που θα μορφώνει τη νεολαία μας και θα τη βοηθάει να αναπτύξει τις δεξιότητές της,  με στόχο  αυτά να αξιοποιηθούν για ένα καλύτερο μέλλον.

Νικόλαος Παύλου

Τουρκία/ Χαράν Ο ομφαλός της Ανατολίας

Μία περιοχή που βρίσκεται σε πολλές βιβλικές αναφορές. Παρουσιάζεται σε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Για να το δείτε πατήστε εδώ